การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาสภาพและปัญหา ตลอดจนการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพเศรษฐกิจ สังคม และปัจจัยที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของจังหวัดสิงห์บุรี ตลอดจนการวิเคราะห์ศักยภาพและแนวโน้มการขยายตัวทางเศรษฐกิจเพื่อเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหา และการวางแผนพัฒนาจังหวัดสิงห์บุรี ผลการวิจัยพบว่าปัญหาที่เกิดขึ้นในจังหวัดสิงห์บุรี ได้แก่ ปัญหาด้านการเปลี่ยนแปลงการใช้ที่ดินจากเกษตรกรรมมาเป็นอุตสาหกรรมและที่อยู่อาศัยการขาดแคลนน้ำ การคมนาคมไม่สะดวก การขาดแคลนการบริการสาธารณูปโภค ปัญหามลภาวะและการทำลายสภาพแวดล้อม การผลิตทางการเกษตรยังใช้วิธีการแบบเก่า แรงงานภาคเกษตรไม่มีคุณภาพ ผลผลิตทางเกษตรมีราคาต่ำ ขาดแคลนแหล่งเงินทุน ไม่มีที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์ของตนเอง ปัญหาด้านการตลาด ประชากรมีการศึกษาต่ำ การบริหารสาธารณสุขไม่ทั่วถึง ประชากรมีคุณภาพชีวิตต่ำและศักยภาพในการพัฒนาระดับชุมชน พบว่าชุมชนลำดับที่1 คือ เทศบาลเมืองสิงห์บุรี ชุมชนลำดับที่ 2 คือ สุขาภิบาลอินทร์บุรี และสุขาภิบาลสิงห์ ชุมชนลำดับที่ 3 คือ สุขาภิบาลโพลังโฆ บางน้ำเชี่ยว ปากบางถอนสมอ สำหรับพื้นที่ที่มีศักยภาพสูงสุดในการพัฒนา คือ บริเวณตามแนวถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 และบริเวณริมฝั่งด้านตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา และบริเวณที่มีศักยภาพในการพัฒนา รองลงมาคือ บริเวณริมสองฝั่งแม่น้ำน้อย ส่วนแนวทางในการพัฒนาจังหวัดสิงห์บุรี ได้กำหนดเขตพื้นที่การใช้ประโยชน์ที่ดินตามศักยภาพของพื้นที่ คือ พื้นที่เกษตรกรรม มีเขตเกษตรกรรมก้าวหน้าบริเวณฝั่งทางทิศตะวันตกของจังหวัดสิงห์บุรีในพื้นที่อำเภอบางระจันและอำเภอค่ายบางระจัน กับบริเวณด้านฝั่งตะวันออกของอำเภออินทร์บุรี และอำเภอเมืองสิงห์บุรี เขตเกษตรกรรมเข้มข้น ได้แก่ พื้นที่ที่ราบตอนกลางระหว่างแม่น้ำน้อยกับแม่น้ำเจ้าพระยา เขตปลูกไม้ผลยืนต้น ได้แก่ บริเวณริมสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาตลอดสาย ส่วนพื้นที่อุตสาหกรรมได้กำหนดได้มีเขตส่งเสริมอุตสาหกรรมบริเวณสองฝั่งริมถนนทางหลวงสายเอเซีย ในพื้นที่อำเภออินทร์บุรีและอำเภอเมืองสิงห์บุรี โดยมีเขตตลาดกลางสินค้าอยู่ระหว่างกลางพื้นที่เขตส่งเสริมอุตสาหกรรม