นายปรีดี พนมยงค์ ผู้นำคณะราษฎรสายพลเรือน ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนแปลงการปกครองวันที่ 24 มิถุนายน 2475 เป็นผู้นำทางการเมืองที่ถูกสร้างเรื่องราวในลักษณะตำนานทางการเมืองที่แตกต่างไปจากผู้นำทางการเมืองคนอื่น ๆ ในสังคมการเมืองไทย กล่าวคือ นับตั้งแต่นายปรีดีเข้ามามีบทบาททางการเมืองในปี 2475 จนแม้ภายหลังที่นายปรีดีหมดอำนาจทางการเมืองในปี 2490 แล้วเรื่องราวของนายปรีดีได้รับการนำมาสร้างสอบรูปแบบ คือ ภาพลักษณ์ด้านบวกและภาพลักษณ์ด้านลบ โดยภาพลักษณ์ทั้งสองแบบถูกนำมาใช้เป็นสัญลักษณ์ทางการเมืองในลักษณะต่าง ๆ ตลอดมา กระบวนการสร้างภาพลักษณ์นายปรีดี พนมยงค์ ที่เกิดขึ้นในสังคมการเมืองไทยสมัยใหม่มีความหมายต่อสังคมการเมืองไทยในฐานะสัญลักษณ์ของการต่อสู้ทางการเมือง ระหว่างกลุ่มเผด็จการทหารและกลุ่มอนุรักษ์นิยม-กษัตริย์นิยม กับกลุ่มเสรีนิยมสังคมนิยมในสังคมไทย โดยกลุ่มเผด็จการทหารสร้างภาพลักษณ์ด้านลบของนายปรีดี พนมยงค์ เพื่อสร้างความมั่นคงทางอำนาจให้กลุ่มตนเอง ส่วนกลุ่มอนุรักษ์นิยม-กษัตริย์นิยมก็มีส่วนสร้างภาพด้านลบของนายปรีดี ด้วยจุดมุ่งหมายให้สถาบันกษัตริย์ดำรงความสำคัญและความหมายในระบอบประชาธิปไตยอย่างเด่นชัด ภาพลักษณ์ด้านลบของนายปรีดี พนมยงค์มีพลังในการรับรู้ของสังคมไทยเป็นเวลานาน แต่สภาพดังกล่าวเปลี่ยนแปลงไป เมื่อกลุ่มพลังเสรีนิยมและสังคมนิยมได้ผลักดันให้การเมืองไทยหลุดพ้นจากระบอบเผด็จการทหาร และปฏิเสธภาพลักษณ์ด้านลบของนายปรีดี พนมยงค์เพื่อเป็นสัญลักษณ์ประการหนึ่งของการต่อต้านการครอบงำของระบบเผด็จการทหาร ระยะต่อมา ภายหลังการอสัญกรรมของปรีดี พนมยงค์แล้ว การต่อสู้ของพลังเสรีนิยมและสังคมนิยมในสังคมการเมืองไทยก็ยังไม่ประสบความสำเร็จ ทหารและกลุ่มอนุรักษ์นิยมยังคงมีบทบาทครอบงำการเมืองไทยอยู่ พลังเสรีนิยมจึงได้เคลื่อนไหวสร้างภาพลักษณ์ด้านบวกของนายปรีดี พนมยงค์เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการต่อรองทางการเมืองด้วยการใช้สัญลักษณ์