โดยที่เป็นที่ยอมรับกันว่าโจรสลัดได้เกิดขึ้นมาแล้วเป็นเวลาไม่น้อยกว่า3000 ปี และทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ สร้างความสูญเสียให้ชาวโลกอย่างมหาศาล จนรัฐต่าง ๆ ยอมรับว่าเป็นอาชญากรรมระหว่างประเทศที่มีความรุนแรง และได้พยายามหาทางร่วมมือกันในอันที่จะป้องกันและการปราบปราม โดยกระทำในรูปของอนุสัญญาระหว่างประเทศและกฎหมายภายใน เนื่องจากโจรสลัดได้เกิดขึ้นมานานและมีวิวัฒนาการเรื่อยมาดังกล่าวแล้ว ความหมายของการกระทำอันเป็นโจรสลัดตามกฎหมายระหว่างประเทศในแต่ละยุคแต่ละสมัยถึงมีความแตกต่างกันออกไป และรวมตลอดถึงตามกฎหมายภายใต้ของแต่ละรัฐด้วย และนอกจากความหมายของการกระทำอันเป็นโจรสลัดจะแตกต่างกันออกไปแล้ว ลักษณะการกระทำที่ถือว่าเป็นความผิดฐานโจรสลัดในแต่ละรัฐก็ยังมีความแตกต่างกัน ประเทศไทยได้ตระหนักถึงความสำคัญในอันที่จะร่วมมือกับนานประเทศในการป้องกัน และปราบปรามโจรสลัดด้วยจึงได้ตราพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการกระทำอันเป็นโจรสลัด พ.ศ.2534 ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 30 ธันวาคม 2534 เป็นต้นมา แต่พระราชบัญญัติฉบับนี้ก็ยังมีข้อบกพร่อง และไม่สอดคล้องกับกฎหมายระหว่างประเทศอยู่บางประการ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มุ่งที่จะทำการศึกษาวิวัฒนาการของโจรสลัด ความหมายและลักษณะการกระทำอันเป็นโจรสลัดตามกฎหมายระหว่างประเทศ และกฎหมายภายในของบางประเทศว่ามีความแตกต่างกันอย่างไร และโดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎหมายภายในของไทยว่ายังมีข้อบกพร่องอย่างไร เพื่อเป็นแนวทางในการแก้ไขกฎหมายและปัญหาที่เกิดขึ้นในโอกาสต่อไปได้อย่างมีประสิทธิภาพ