การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน โดยส่วนแรกมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาวะทีเหมาะสมของกระบวนการตกผลิกแคลเซียมคาร์บอเนตสำหรับการวิจัยส่วนที่สองเพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการกำจัด ซีโอดี สีและของแข็งแขวนลอย โดยใช้สภาวะที่เหมาะสมที่ได้จากการวิจัยส่วนแรก ซึ่งสรุปสภาวะที่เหมาะสมได้ว่าเวลาที่เหมาะสมในการทำปฏิกิริยาของถังกวนเร็วมีค่าเท่ากับ 5 นาที เวลาที่เหมาะสมในการทำปฏิกิริยาของถังกวนช้ามีค่าเท่ากับ 10 นาที และค่าพีเอชที่เหมาะสมต่อการตกผลิตแคลเซียมคาร์บอเนตมีค่าเท่ากับ 12.5 นอกจากนั้นในการวิจัยส่วนที่สองได้กำหนดตัวแปรเพิ่มขึ้นดังนี้คือ อัตราการสูบน้ำเสียจากกองขยะเท่ากับ 150 มล./นาที, อัตราการสูบจ่ายสารละลายแคลเซียมไฮดรอกไซด์เท่ากับ 25 มล./นาที, ความเข้มข้นของสารละลายแคลเซียมไฮดรอกไซด์เท่ากับ 2.5, 5, 8, 10, 15, 20, 25, 30, 40, 60 และ 80 กรัม-แคลเซียมไฮดรอกไซด์ต่อลิตรน้ำเสีย, ค่าพีเอชเท่ากับ 12.5, อัตราการสูบตะกอนเวียนกลับเท่ากับ 0 และ30 มล./นาที, ค่าซีโอดีเข้าระบบเท่ากับ 2101 มก./ล., สีเข้าระบบเท่ากับ 3750 พลาตินัม-โคบอลท์,ของแข็งแขวนลอยเท่ากับ 250 มก./ล. จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่ากระบวนการตกผลิกแคลเซียมคาร์บอเนตมีความสามารถในการกำจัดซีโอดีได้ในช่วงร้อยละ 29 ถึง 75,มีความสามารถในการกำจัดสีได้ในช่วงร้อยละ 73 ถึง 98 และมีความสามารถในการกำจัดของแข็งแขวนลอยได้ในช่วงร้อยละ 38 ถึง 66โดยสามารถเขียนเป็นสมการได้ดังนี้ E1= 66.00 log [Ca(OH)(,2) /CoDinf] + 24.5

2.5g/l(...) Ca(OH)(,2)(...)10g/l E2 = 36.87 log [Ca()H)(,2) /COLORinf] + 81

2.5g/l(...) Ca(OH)(,2)(...)10g/l E3 = 24.96 log [Ca(OH)(,2) /SSinf] + 20

2.5g/l(...) Ca(OH)(,2)(...)10g/l โดยที่ E1 หมายถึงประสิทธิภาพในการกำจัดซีโอดี, E2 หมายถึงประสิทธิภาพในการกำจัดสี, E3 หมายถึงประสิทธิภาพในการกำจัดของแข็งแขวนลอย สมการนี้จะใช้ได้ต่อเมื่อความเข้มข้นของสารละลายแคลเซียมไฮดรอกไซด์ที่จ่ายเข้าระบบอยู่ในช่วง 2.5 - 10 กรัมต่อลิตรของน้ำเสียนอกจากนี้ยังพบว่าความเข้มข้นของตะกอนที่เกิดขึ้นมีค่าอยู่ในช่วง 205-270กรัมต่อลิตร