การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาพฤติกรรมจริยธรรมทางสังคมของเด็กวัยรุ่นในสถานสงเคราะห์ และศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมจริยธรรมทางสังคมของบุคคลตามตัวแปร เพศ ประเภทของสถานสงเคราะห์และระดับอายุ ผลการวิจัยพบว่า 1) พฤติกรรมจริยธรรมทางสังคมที่กลุ่มตัวอย่างตัดสินว่าเป็นพฤติกรรมที่ดี ที่ถูกและควรอย่างมาก คือ พฤติกรรมการปฏิบัติต่อผู้มีอาวุโสในทางที่ดี และพฤติกรรมที่กลุ่มตัวอย่างตัดสินว่าผิด และไม่สมควรอย่างมากคือพฤติกรรมการอิจฉาริษยา 2) พฤติกรรมจริยธรรมทางสังคมที่เพศชายและเพศหญิงเคยกระทำมีแนวโน้มที่จะกระทำ เคยเห็นคนอื่นกระทำ และคิดว่าคนอื่นจะกระทำ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) ได้แก่ พฤติกรรมการให้อภัย การรักษาชื่อเสียงของหมู่คณะ การบำเพ็ญประโยชน์ การปฏิบัติต่อคนรวยดีกว่าคนไม่ร่ำรวย การอิจฉาริษยา และการปฏิบัติต่อผู้มีอาวุโสในทางที่ดี 3) พฤติกรรมจริยธรรมทางสังคมที่กลุ่มตัวอย่างที่อยู่ในสถานสงเคราะห์ของรัฐและเอกชนเคยกระทำ มีแนวโน้มที่จะกระทำ เคยเห็นคนอื่นกระทำ และคิดว่าคนอื่นจะกระทำแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p<.05) ได้แก่ การเห็นอกเห็นใจผู้อื่น การแสดงความกตัญญูกตเวที การให้ความช่วยเหลือผู้อื่น การให้อภัย เชื่อฟังผู้ใหญ่ และการปฏิบัติต่อคนรวยดีกว่าคนไม่ร่ำรวย 4) พฤติกรรมจริยธรรรมทางสังคมที่กลุ่มตัวอย่างที่มีระดับอายุแตกต่างกัน เคยกระทำ มีแนวโน้มที่จะกระทำ เคยเห็นคนอื่นกระทำ และคิดว่าคนอื่นจะกระทำแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) ได้แก่พฤติกรรมการพูดปด การให้ร้ายป้ายสี การขโมย การให้ความช่วยเหลือผู้อื่นการอิจฉาริษยา การปฏิบัติต่อผู้มีอาวุโสในทางที่ดี การเชื่อฟังผู้ใหญ่ การแสดงความกตัญญูกตเวที การรักษาชื่อเสียงของหมู่คณะ การบำเพ็ญประโยชน์การเสียสละ การเห็นแก่พวกพ้อง การปฏิบัติต่อคนรวยดีกว่าคนไม่ร่ำรวยและการขาดระเบียบวินัย