การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งเสพติดให้โทษ และเปรียบเทียบความรู้ ทัศนคติเกี่ยวกับสิ่งเสพติดให้โทษของนักศึกษาระดับประกาศนียบัตร วิชาชีพชั้นสูง ในสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ตามตัวแปรเพศ และประเภทวิชาที่เรียน โดยส่งแบบสอบถามไปยังนักศึกษาจำนวน 550 ฉบับได้รับกลับคืนมา 550 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 100 นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป เอสพีเอสเอสเอ็กซ์ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่าทีวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วยวิธีการของเชฟเฟ ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษามีความรู้เกี่ยวกับสิ่งเสพติดให้โทษผ่านเกณฑ์ นักศึกษาชายและนักศึกษาหญิงมีความรู้ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 และนักศึกษาทั้ง 5 ประเภทวิชาที่เรียนมีความรู้ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักศึกษามีทัศนคติเกี่ยวกับสิ่งเสพติดให้โทษอยู่ในเกณฑ์ดี โดยนักศึกษาหญิงมีทัศนคติดีกว่านักศึกษาชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05และนักศึกษาทั้ง 5 ประเภทวิชาที่เรียนมีทัศนคติแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ พบว่านักศึกษาในประเภทวิชาช่างอุตสาหกรรมแตกต่างจากนักศึกษาประเภทวิชาศิลปกรรม นักศึกษาประเภท วิชาพณิชยกรรมและบริหารธุรกิจ และนักศึกษาประเภทวิชาคหกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักศึกษามีการปฏิบัติเกี่ยวกับสิ่งเสพติดให้โทษพอใช้