การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาของการจัดการสอนซ่อนเสริมในโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดเทศบาลและเมืองพัทยากลุ่มตัวอย่างประชากร ซึ่งเป็นผู้บริหารโรงเรียน จำนวน 473 คน และครูผู้สอนจำนวน 473 โรงเรียน ใช้แบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูลวิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าร้อยละ ผลการวิจัยปรากฎดังนี้ 1. สภาพการจัดสอนซ่อมเสริม ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนส่วนใหญ่มีการกำหนดจุดมุ่งหมายการสอนซ่อมเสริมเพื่อแก้ไขข้อบกพร่องและปัญหาในการเรียนของนักเรียน มีการวินิจฉัยข้อมูลเกี่ยวกับนักเรียน ซึ่งผู้บริหารและครูผู้สอนร่วมกันวินิจฉัย โดยพิจารณาจากผลการทดสอบระหว่างเรียน จัดสอนซ่อมเสริมโดยแบ่งนักเรียนตามระดับชั้นเรียน/ห้องเรียน มีการประชุมครูเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับหลักการ จุดมุ่งหมาย และวิธีดำเนินการ โดยมีครูประจำวิชา เป็นผู้ดำเนินการและสอนซ่อมเสริม กำหนดเวลาโดยการประชุมครูที่เกี่ยวข้อง สถานที่ใช้ ได้แก่ ห้องเรียนปกติ กำหนดจุดประสงค์ตามข้อบกพร่องของนักเรียนที่พบ การติดตามและประเมินผลใช้การตรวจสอบบันทึกการสอนซ่อมเสริมและการทดสอบความก้าวหน้าในการเรียนของนักเรียนเป็นระยะ ๆ และประเมินผลโดยการอภิปรายร่วมกันของครูที่สอนในกลุ่มประสบการณ์เดียวกันและการตรวจผลงาน 2. ปัญหาการจัดสอนซ่อมเสริม ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาในการวินิจฉัยข้อมูลเกี่ยวกับนักเรียน ได้แก่ ข้อมูลที่ใช้ในการวินิจฉัยข้อมูลเกี่ยวกับนักเรียนไม่เพียงพอ ปัญหาในการเตรียมการสอน ได้แก่ การทำความเข้าใจกับผู้เกี่ยวข้องยังไม่ทั่วถึง ผู้รับผิดชอบมีความรู้ในการดำเนินการไม่เพียงพอ ครูผู้สอนมีชั่วโมงสอนมาก มีหน้าที่รับผิดชอบและงานพิเศษมากเกินไป และการบริการเอกสารให้ความรู้สำหรับครูศึกษาด้วยตนเองไม่เพียงพอ ปัญหาในการดำเนินการสอนซ่อมเสริม ได้แก่ การอภิปรายร่วมกันของครูที่สอนกลุ่มประสบการณ์เดียวกันยังทำได้น้อย การฝึกอบรมเกี่ยวกับวิธีการสอนซ่อมเสริมมีน้อย ปัญหาในการติดตามและประเมินผลการจัดสอนซ่อมเสริม ได้แก่ ครูผู้สอนไม่ได้จัดทำบันทึกการสอนซ่อมเสริม และการสำรวจความคิดเห็นของนักเรียนที่เข้ารับการสอนซ่อมเสริมยังไม่ทั่วถึง