การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ดังนี้ (1) ศึกษาระดับการวัดของข้อมูลจากมาตรประมาณค่า (2) ศึกษาวิธีการทางสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลจากมาตรประมาณค่า (3) ศึกษารูปแบบคำตอบของมาตรประมาณค่า (4)ศึกษาจำนวนช่วงคำตอบของมาตรประมาณค่า (5) ศึกษาประเภทของปัญหาวิจัย (6) ศึกษาประเภทของวิธีวิจัย ข้อค้นพบที่ได้มีดังนี้ 1. สามในสี่ส่วนของวิทยานิพนธ์ที่ศึกษา วัดระดับข้อมูลเป็นมาตรอันตรภาค 2. สามในสี่ส่วนของวิทยานิพนธ์ที่ศึกษา ใช้มัชฌิมเลขคณิตและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในการบรรยายลักษณะตัวแปร สำหรับสถิติอ้างอิงเก้าในสิบส่วนของวิทยานิพนธ์ที่ศึกษา ใช้สถิติพาราเมตริก (ที-เทส, ซี-เทส,เอฟ-เทส) มีเพียงเล็กน้อย (หนึ่งในสิบส่วนของวิทยานิพนธ์ที่ศึกษา) ใช้สถิตินันพาราเมตริก (เอช-เทส, ยู-เทส, ไคสแควร์-เทส) และในการวัดความสัมพันธ์สามในสี่ส่วน ของวิทยานิพนธ์ที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรใช้สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน 3. สามในสี่ส่วนของวิทยานิพนธ์ที่ศึกษา ใช้รูปแบบคำตอบของมาตรประมาณค่าแบบบรรยาย 4. สามในสี่ส่วนของวิทยานิพนธ์ที่ศึกษา ใช้จำนวนช่วงคำตอบของมาตรประมาณค่าแบบ 5 ช่วงคำตอบ 5. สามในสี่ส่วนของวิทยานิพนธ์ที่ศึกษา ศึกษาปัญหาวิจัยประเภทบรรยายลักษณะตัวแปรและบรรยายความสัมพันธ์แบบเกี่ยวข้องระหว่างตัวแปร 6. วิทยานิพนธ์ที่ใช้มาตรประมาณค่าทุกเล่ม ใช้วิธีวิจัยเชิงบรรยาย