การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบสัมฤทธิผลในการเผยแพร่ข่าวสารเรื่องโรคท้องร่วง ซึ่งใช้ภาษาท้องถิ่น (เขมรถิ่นไทย) และภาษาไทยมาตรฐาน ในด้านความรู้ความเข้าใจ ทัศนคติความสนใจและความแตกต่างในกลุ่มบุคคลแตกต่างกัน การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงทดลองภาคสนาม โดยศึกษาในหมู่บ้านที่พูดภาษาเขมรถิ่นไทยสองหมู่บ้าน ที่อยู่ในเขตอำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ โดยให้หมู่บ้านทดลองอ่านเอกสารภาษาถิ่น(เขียนด้วยอักษรไทย) และหมู่บ้านควบคุมอ่านเอกสารภาษาไทย จำนวนตัวอย่างที่ใช้ศึกษา 157 คน ใช้การทดสอบความรู้ก่อนและหลังการทดลอง และทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงความถี่ร้อยละ การทดสอบ t-testและการวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) จากการศึกษาพบว่า ประชากรทั้งกลุ่มที่ได้รับเอกสารภาษาไทยและภาษาถิ่นต่างก็มีความรู้เพิ่มขึ้น โดยที่ประชากรที่ได้รับเอกสารภาษาถิ่น มีความรู้ความเข้าใจเพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มที่ได้เอกสารภาษาไทย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในขณะที่ทั้งสองกลุ่มต่างก็มีความสนใจและมีทัศนคติที่ดีต่อเอกสารที่ตนได้รับ แต่กลุ่มที่ได้รับเอกสารภาษาไทยมีทัศนคติที่ดีต่อเอกสารมากกว่ากลุ่มที่อ่านภาษาถิ่นในแง่ที่รู้สึกว่า ตนเองเข้าใจในเอกสาร และพอใจในตัวอักษรที่อยู่ในเอกสาร ความแตกต่างของปัจจัยด้านประชากรพบว่าประชากรในกลุ่มทดลองที่มีอายุน้อย และผู้ที่มีการศึกษาสูง ได้รับความรู้เพิ่มขึ้นจากการอ่านมากกว่า ส่วนความแตกต่างของปัจจัยอื่น ๆ อาทิ เพศรายได้ สถานภาพสมรส ไม่มีความแตกต่างในการได้รับความรู้จากการอ่านเอกสาร