งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะวิเคราะห์คุณสมบัติทางอรรถศาสตร์ของกริยาวลีหน้า จะ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางอรรถศาสตร์ระหว่างกริยาวลีหน้า จะ กับกริยาวลีหลัง จะ และกำหนดเงื่อนไขในการปรากฏของจะ ซึ่งเกิดจากคุณสมบัติทางความหมายของกริยาวลีหน้า จะ และ ความสัมพันธ์ทางความหมายระหว่างกริยาวลีหน้า จะ กับหลัง จะ ผลการวิเคราะห์สรุปได้ดังนี้ กริยาหน้า จะ แบ่งได้เป็นกริยาเดี่ยวและกริยาวลี กริยาเดี่ยวมีคุณสมบัติทางความหมาย คือ กริยาที่ต้องการส่วนเติมเต็ม ซึ่งไม่มีความสมบูรณ์ทางความหมาย และกริยาที่ไม่ต้องการส่วนเติมเต็ม ซึ่งมีความสมบูรณ์ทางความหมาย ส่วนกริยาวลีมีคุณสมบัติทางความหมายคือ กริยาแสดงการกระทำโดยทางกาย และกริยาแสดงสภาพการมีหรือครอบครองสิ่งใดสิ่งหนึ่ง กริยาวลีหน้า จะ และกริยาวลีหลัง จะ มีความสัมพันธ์ในแง่หน้าที่ต่อกัน โดยกริยาวลีหน้า จะ มีหน้าที่แสดงความเป็นไปของเหตุการณ์ ส่วนกริยาวลีหลัง จะ ทำหน้าที่เติมความหมายของกริยาวลีหน้า จะ ที่มีความหมายไม่สมบูรณ์ในตัวเอง หรือเสริมความหมายของกริยาวลีหน้า จะ ที่มีความหมายสมบูรณ์ในตัวเองอยู่แล้ว ในการวิเคราะห์การเกิดจริงของเหตุการที่แสดงโดยกริยาวลีหน้า จะ และหลัง จะ พบว่า กริยาวลีหน้า จะ แสดงเหตุการณ์ที่เกิดจริงในขณะที่ผู้พูดกล่าวถ้อยคำ ยกเว้นที่ปรากฎในประโยคแสดงการสมมุติข้อเสนอแนะ หรือเงื่อนไข ส่วนกริยาวลีหลัง จะ จะแสดงเหตุการณ์ที่ไม่เกิดจริงในขณะที่ผู้พูดกล่าวถ้อยคำ แต่อาจเกิดหรือไม่เกิดภายหลังก็ได้ โดยมีความเป็นไปได้ในการเกิด 2 แบบ คือ การเกิดเหตุการณ์ที่เรียงต่อกัน และการเกิดเหตุการณ์ที่ไม่เรียงต่อกัน การตีความเป็นไปได้ในการเกิดเหตุการณ์ภายหลังการกล่าวถ้อยคำแต่ละแบบนี้ขึ้นอยู่กับคุณสมบัติทางความหมายของกริยาวลีหน้า จะ ในการศึกษาการปรากฎและไม่ปรากฎของ จะ ระหว่างกริยาวลีพบว่า คำว่า จะ มีลักษณะการปรากฏทั้งแบบบังคับและไม่บังคับการปรากฏโดยเมื่อปรากฏ จะ จะเป็นคำแสดงเหตุการณ์ที่ไม่เกิดจริง เนื่องจากได้ปรากฏหน้ากริยาวลีที่แสดงเหตุการณ์ที่ไม่เกิดจริงในขณะที่ผู้พูดกล่าวถ้อยคำ