การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้และความต้องการสารนิเทศในด้านเนื้อหา รูปแบบ ภาษา อายุ และแหล่งสารนิเทศ รวมทั้งปัญหาในการใช้สารนิเทศของนักวิจัยสาขาไทยศึกษาในกรุงเทพมหานคร ผลการวิจัยพบว่า เนื้อหาวิชาที่นักวิจัยใช้สูงสุดคือ สังคมไทย ในด้านรูปแบบของวัสดุตีพิมพ์ใช้หนังสือและตำราสูงสุด รูปแบบของวัสดุไม่ตีพิมพ์ใช้สไลด์สูงสุด สำหรับรูปแบบของสารนิเทศบุคคลใช้ประสบการณ์ของนักวิจัยเองสูงสุด ส่วนภาษาของสารนิเทศที่ใช้สูงสุดคือ ภาษาไทย อายุของสารนิเทศที่ใช้สูงสุด คือ สารนิเทศที่ผลิตในปีปัจจุบัน และแหล่งสารนิเทศที่ใช้สูงสุดคือ หอสมุดกลางของสถานที่นักวิจัยสังกัด ในด้านความต้องการสารนิเทศ ผลการวิจัยสอดคล้องกับการใช้สารนิเทศในทุก ๆ ด้าน ยกเว้นในด้านรูปแบบของสารนิเทศบุคคล ซึ่งพบว่า นักวิจัยมีความต้องการความรู้ที่ได้จากการสนทนากับผู้ร่วมงานหรือผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านในระดับสูงกว่าการใช้ประสบการณ์ของตนเอง ปัญหาในการใช้สารนิเทศที่นักวิจัยประสบสูงสุด ได้แก่ การไม่ทราบวิธีค้นคืนข้อมูลจากคอมพิวเตอร์ ความไม่สะดวกในการไปใช้ห้องสมุดและศูนย์เอกสารอื่น ๆ ภายนอกมหาวิทยาลัย และการไม่สามารถเข้าถึงสารนิเทศที่เป็นเอกสารซึ่งไม่มีการจัดพิมพ์เผยแพร่ ตามลำดับ