วิทยานิพนธ์นี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ข้อมูลเปรียบเทียบทางด้านกฎหมาย และข้อกำหนดต่าง ๆที่ควบคุมบังคับใช้กับที่อยู่อาศัยในรูปแบบต่าง ๆ ได้แก่ อาคารชุดพักอาศัยแนวราบ อาคารชุดพักอาศัยแนวสูง และอาคารพักอาศัยแนวราบอื่น ๆ เช่น บ้านจัดสรร หรือทาวน์เฮ้าส์ ให้ทราบถึงข้อดีและข้อเสียรวมถึงปัญหาของที่อยู่อาศัยในรูปแบบต่าง ๆ ดังกล่าว ศึกษาวิเคราะห์ความต้องการและการยอมรับของกลุ่มผู้บริโภคที่มีต่ออาคารชุดพักอาศัยแนวราบ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มผู้บริโภคส่วนใหญ่ที่มีอายุในช่วง 25-34 ปีมีความรู้ระดับปริญญาตรีอาชีพเป็นพนักงานในบริษัท มีระดับรายได้ส่วนตัว20,000-30,000 บาท/เดือน ซึ่งจัดเป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ของสังคมคนกรุงเทพฯที่กำลังสร้างครอบครัว เป็นกลุ่มที่มีความเห็นว่า ที่อยู่อาศัยในรูปแบบอาคารชุดพักอาศัยแนวราบมีความเหมาะสมกับสภาพสังคมคนกรุงเทพฯ โดยมีความต้องการห้องชุดขนาด 2 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ พื้นที่ใช้สอยประมาณ60 ตารางเมตร ในระดับราคา 15,000-17,500 บาท/ตารางเมตรเท่ากับราคาห้องชุดละ 900,000-1,050,000 บาท โดยมีสิ่งอำนวยความสะดวกที่ต้องการ ได้แก่ สวนสาธารณะ สระว่ายน้ำ และกีฬาในร่ม ตามลำดับภายในโครงการมีให้บริการ จัดเก็บขยะ และทำความสะอาดภายในห้องชุดรวมทั้งมีบริการซักอบรีด และควรมีสถานพยาบาล ร้านค้าย่อยหรือซุบเปอร์มาร์เก็ต ผู้บริโภคส่วนใหญ่จะให้ความสำคัญต่อการโฆษณาทางหนังสือพิมพ์ว่าเป็นกลยุทธทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อมากที่สุด ส่วนปัจจัยในการเลือกซื้อที่อยู่อาศัย ได้แก่ ทำเลที่ตั้ง สภาพแวดล้อมในโครงการ และรูปแบบที่อยู่อาศัยตามลำดับ เมื่อศึกษาเปรียบเทียบที่อยู่อาศัยในรูปแบบต่าง ๆ ดังกล่าวข้างต้นพบว่า อาคารชุดพักอาศัยแนวราบเป็นรูแบบที่อยู่อาศัยที่สามารถเอื้อประโยชน์ต่อสังคมโดยรวม ถ้าผู้ประกอบการดำเนินการด้วยความบริสุทธิ์ใจเพื่อการสร้างสรรค์ และหน่วยงานของรัฐที่มีหน้าที่ควบคุมดูแล ควรมีการกำหนดมาตรฐานของสาธารณูปโภคที่จำเป็นสำหรับการอยู่อาศัยในโครงการอาคารชุด และควรมีการกำหนดมาตรการในการควบคุมให้รัดกุมมากกว่าที่เป็นอยู่เพื่อป้องกันผู้ประกอบการที่อาศัยช่องว่างของกฏหมายดำเนินการเพียงเพื่อประโยชน์ส่วนตัว โดยไม่คำนึงถึงสภาพแวดล้อมของสังคมส่วนรวม ซึ่งจะก่อให้เกิดปัญหาต่าง ๆ ตามมาอีกมากมาย