ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาการผลิตอาหารกุ้งกุลาดำวัยรุ่นด้วยเครื่องบดอาหารและเครื่อง pellet mill โดยการผลิตอาหารกุ้งด้วยเครื่องบดอาหาร ได้ศึกษาชนิดและปริมาณสารเชื่อมที่เหมาะสมสำหรับการผลิตอาหารกุ้งโดยแปรชนิดของสารเชื่อม 8 ชนิด ชนิดละ 3 ระดับได้แก่ wheat gluten(5, 10 และ 15) lignosulfonate (1, 2 และ 3%) guar gum (1,2 และ 3%) cross-link-ing tapioca starch(2.5, 5 และ7.5%) cross-linking and hydroxypropylated tapiocastarch (2.5, 5 และ 7.5) acetylated distarch phosphate(2.5, 5 และ 7.5%) modified waxy-maize starch (2.5, 5 และ7.5%) Isolated Soy Protein (ISP) ผสมกับ a-starch (ในอัตราส่วน 10%:0%, 10%:3% และ 7%:3%) เลือกชนิดและปริมาณสารเชื่อมที่ทำให้อาหารมีความคงตัวในน้ำสูง และ/หรือ มีต้นทุนในการผลิตต่ำรวม 3ชนิดคือ cross-linking tapioca starch 2.5%, lignosulfonate1% และ ISP 10% ผลิตอาหารโดยใช้สารเชื่อมทั้ง 3 ชนิดที่คัดเลือกไว้ปรับสูตรอาหารให้มีปริมาณโปรตีนและไขมันในสูตรเท่ากันคือ 40% และ 7%ตามลำดับ นำอาหารที่ผลิตได้มาเลี้ยงกุ้งกุลาดำวัยรุ่นเปรียบเทียบกับอาหารที่ใช้ปลาเป็ด 40% และ อาหารที่ใช้ sodium alginate กับ sodiumhexametaphosphate อย่างละ 1.5% และ 1% เป็นแหล่งโปรตีนและ/หรือสารเชื่อม เป็นเวลา 45 วัน เก็บข้อมูลด้านการเจริญเติบโต (ความยาว น้ำหนัก) ทุกสัปดาห์ และข้อมูลด้านปริมาณอาหารที่กุ้งกินทุกวัน ขณะเลี้ยงควบคุมคุณภาพน้ำที่ใช้ในการเลี้ยง พบว่า องค์ประกอบของสูตรอาหารมีผลต่อการเจริญเติบโตของกุ้งอย่างมีนัยสำคัญ (P(<,-)0.05) สูตรอาหารที่ให้อัตราการเจริญเติบโตสูงสุดคือสูตรที่ใช้ cross-linking tapioca starch2.5% และ ligno sulfonate 1% เป็นสารเชื่อม ส่วนค่าอัตราแลกเนื้อพบว่าสูตรที่ผสมปลาเป็ดเป็นสูตรที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ภาวะการผลิตอาหารกุ้งด้วยเครื่อง pellet mill คือปริมาณcross-linking tapioca starch 2.5% ความชื้นของวัสดุอาหารก่อนเข้าเครื่อง 10% กับ cross-linking tapioca starch 2.5% อาหารที่ผลิตเชิงการค้า พบว่าสูตรอาหารที่ให้การเจริญสูงสุดคือ สูตรที่ใช้cross-linking tapioca starch 2.5% และ wheat gluten 5%ส่วนอัตราการรอดและอัตราแลกเนื้อแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญ (P(>,-)0.05)