การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาการใช้เทคนิคการกระเจิงกลับของรังสีเบตาในการหาส่วนผสมของโสหะผสมสองธาตุ ได้เลือกใช้ต้นกำเนิดรังสีเบตาพลังงานสูงคือ สตรอนเซียม -90 อิตเทรียม-90 เพื่อให้ได้ความเข้มของรังสีเบตากระเจิงกลับสูงและเพื่อลดความแปรปรวนของผลการวัดเกี่ยวกับความไม่เรียบของผิวตัวอย่าง จากผลการวิจัยพบว่าความหนาของตัวอย่างประมาณ 250 มิลลิกรัมต่อตารางเซนติเมตรขึ้นไป จะให้ความเข้มรังสีเบตากระเจิงกลับอิ่มตัว เมื่อทอลองใช้เทคนิคนี้กับตัวอย่างโลหะผสมตะกั่ว-ดีบุกที่ได้จากโรงงานผลิตพบว่า ความเข้มของรังสีเบตากระเจิงกลับมีค่าเพิ่มขึ้นตามปริมาณตะกั่วในตัวอย่าง และยังได้พบว่าเมื่อใส่แผ่นอะลูมิเนียมสำหรับกรองรังสีเบตาไว้หน้าหัววัดไกเกอร์-มูลเลอร์ ทำให้ความไวเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ จากการหาปริมาณตะกั่วในตัวอย่างโลหะผสมตะกั่ว-ดีบุก 22 ตัวอย่างพบว่าได้ผลใกล้เคียบกับผลที่ได้จากวิธีการเรืองรังสีเอกซ์ วิธีอะตอมมิกแอบซอร์บชัน และวิธีหาความถ่วงจำเพาะ โดยพบว่าความเที่ยงตรงของวิธีนี้มีค่าประมาณ (+,-)0.5% ในขณะที่ความแม่นยำขึ้นอยู่กับตัวอย่างมาตรฐานที่ใช้ในการปรับเทียบและความเป็นเนื้อเดียวกันของตัวอย่าง