การวิจัยนี้เป็นการศึกษาหาสภาวะที่เหมาะสม และประสิทธิภาพในการกำจัดตะกั่วโดยการตกผลึกในกระบวนการฟลูอิคไดซ์เบด ทำการศึกษาที่ระดับความเข้มข้นตะกั่ว 200,100,50,10,5 มก./ล. สภาวะที่ทำการศึกษาคือ พีเอช และความสูงของทราย สารเคมีที่ใช้ในการรับพีเอช คือ โซดา-แอช ทำการศึกษาที่พีเอช 7.5-9.5 และความสูงของทราย 1.0-2.0 ม.โดยใช้ทรายขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.85-1.20 มม. ที่มีความเร็วน้ำไหลขึ้นเท่ากัน 1.5 เท่า ของความเร็วต่ำสุดของการเกิดสภาวะเสมือนของไหล ผลการทดลองพบว่า สภาวะที่เหมาะสมในการกำจัดตะกั่ว คือ พีเอช9.5 และความสูงของทราย 2.0 ที่ความเข็มข้นของตะกั่ว 200,100 และ50 มก./ล. ให้ประสิทธิภาพในการกำจัดในรูปตะกั่วทั้งหมด เท่ากับ 44.50,58.89 และ 67.96% และในรูปตะกั่วละลายให้ประสิทธิภาพในการกำจัดเพิ่มขึ้น คือ 99.64, 99.11 และ 98.88% ตามลำดับ ส่วนตะกั่วความเข้มข้น 10 และ 5 มก./ล. สภาวะเหมาะสมที่มีผลต่อการกำจัดมากที่สุดคือพีเอช ส่วนความสูงของทรายมีผลต่อการเพิ่มการกำจัดน้อยมาก สภาวะที่เหมาะสมในการกำจัดตะกั่วความเข้มข้น 10 และ 5 มก./ล. คือ พีเอช9.5 และความสูงทราย 2.0 ม. ให้ประสิทธิภาพในการกำจัดในรูปตะกั่วทั้งหมดเท่ากับ 90.05 และ 90.40% และประสิทธิภาพในการกำจัดในรูปตะกั่วละลายเท่ากับ 98.17 และ 98.09% ตามลำดับ