งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาผลการตอบสนองของอาคารในภาคเหนือและภาคตะวันตกของประเทศไทยต่อแผ่นดินไหวที่จำลองขึ้น โดยใช้พื้นฐานของข้อมูลแผ่นดินไหวในอดีตรอบ ๆ ประเทศไทย ตั้งแต่ปี 2506-2532 ผลการวิจัยให้การคาดคะเนค่าอัตราเร่งที่ผิวดิน,สเปกตรัมการตอบสนองสำหรับช่วงอิลาสติก,ค่าสัมประสิทธิ์ความเข้มของแผ่นดินไหวเพื่อใช้ในวิธีคำนวณแรงเฉือนเทียบเท่าสถิตย์ และค่าอัตราส่วนความเหนียวที่เหมาะสมของอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กที่ควรออกแบบ โดยการใช้แบบจำลองหาค่าอัตราเร่งของ Estava จากแหล่งกำเนิดในอดีต และนำค่าอัตราเร่งมาวิเคราะห์โดยใช้ทฤษฎีความเป็นไปได้ ทำให้สามารถหาฟังก์ชันการกระจายสะสมของค่าอัตราเร่งที่ผิวดิน จากนั้นทำการจำลองโดยวิธี มองทีคาร์โล จะหาค่าอัตราเร่งสูงสุดที่ผิวดินได้ ผลการวิจัยพบว่าค่าอัตราเร่งสูงสุดเฉลี่ยของพื้นที่ที่ศึกษานี้เท่ากับ 75 ซม./(วินาที)('2) และค่าอัตราเร่งสูงสุดเฉลี่ยบวกความเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 116 ซม./(วินาที)('2) ยกเว้นพื้นที่บริเวณเล็ก ๆ ภายในรัศมี 50 กิโลเมตร ใกล้ศูนย์กลางแผ่นดินไหวที่เคยเกิดขึ้นใน อ.ฝาง จ.เชียงใหม่ และ อ.ศรีสวัสดิ์ จ.กาญจนบุรี ซึ่งค่าดังกล้าวจะเป็น 90 และ 140 ซม./(วินาที)('2) ตามลำดับ โดยการใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SIMQKE สามารถจำลองคลื่นแผ่นดินไหว และสามารถหาสเปกตรัมการตอบสนองในช่วงอิลาสติกได้ ซึ่งสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการออกแบบอาคาร จากการวิเคราะห์โครงข้อแข็ง 3 กรณีศึกษา (คาบการสั่นไหวธรรมชาติประมาณ 1.5-2.4 วินาที) ภายใต้แรงแผ่นดินไหวขนาดที่มีอัตราเร่งที่ผิวดินเท่ากับ 116 ซม./(วินาที)('2) ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปDrain-2D โดยการพิจารณาให้เสามีคุณสมบัติอยู่ในช่วงอิลาสติก แต่ชิ้นส่วนคานสามารถเกิดการคลากได้นั้น สามารถหาค่า Z สำหรับพื้นที่ที่ศึกษานี้เท่ากับ 0.27 ยกเว้นบริเวณ อ.ฝาง และ อ.ศรีสวัสดิ์ ซึ่งได้ค่า Z = 0.31ค่า Z ที่ได้นั้นเหมาะสำหรับโครงสร้างที่มีคาบเวลาธรรมชาติยาว สำหรับโครงสร้างที่มีคาบเวลาธรรมชาติสั้นอาจจะมีค่าสูงกว่านี้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าชิ้นส่วนโครงสร้างถูกออกแบบให้มีอัตราส่วนความเหนียวมากน้อยเพียงไร ค่าอัตราส่วนความเหนียวสำหรับอาคารที่ศึกษาพบว่าอยู่ระหว่าง 4-9 โดยที่อาคารที่เตี้ยและไม่ได้พิจารณาผลของแรงลมจะเกิดการคลากในชิ้นส่วนเร็ว ทำให้ต้องการความเหนียวเชิงมุมมาก