การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มที่มีต่อการเห็นคุณค่าในตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยมีสมมติฐานในการวิจัย 1) นักเรียนที่เข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มจะมีการเห็นคุณค่าในตนเองสูงกว่าก่อนการเข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่ม 2) นักเรียนที่เข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่ม จะมีการเห็นคุณค่า ในตนเองสูงกว่านักเรียนทีไม่ได้เข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียน โรงเรียนท่ามะกาวิทยาคม ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปีการศึกษา 2533 ที่อาสาสมัครเข้าร่วมในการวิจัยเพศหญิงจำนวน 16 คน สุ่มแบบออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง 8 คน กลุ่มควบคุม8 คน กลุ่มทดลองได้เข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มสัปดาห์ละ 2ครั้ง ๆ ละ 1 (1/2) ชั่วโมง โดยประมาณเป็นจำนวน 8 ครั้ง โดยมีผู้วิจัยเป็นผู้นำกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดการเห็นคุณค่าในตนเองซึ่งแปลมาจากแบบวัดการเห็นคุณค่าในตนเองของคูเปอร์สมิธ ฉบับที่ใช้กับนักเรียนที่มีอายุระหว่าง 8-15 ปี โดยจันทร์ฉาย พิทักษ์ศิริกุล การวิจัยนี้ใช้รูปแบบการทดลองก่อนและหลังการทดลอง โดยมีกลุ่มควบคุมในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) นักเรียนที่เข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่ม มีการเห็นคุณค่า ในตนเองสูงกว่าก่อนการเข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 2) นักเรียนที่เข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มมีการเห็นคุณค่าในตนเองสูงกว่านักเรียนที่ไม่ได้เข้าร่วมการปรึกษาเชิงจิตวิทยาแบบกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05