ความเป็นมา ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2530-2534) รัฐบาล ได้มีหลักการที่สำคัญในการพัฒนาชนบทสองประการ กล่าวคือ ประการแรก มุ่งเน้นให้ประชาชน ที่ด้อยโอกาสทางเศรษฐกิจและสังคมมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น และสามารถช่วยเหลือตนเอง ได้มากขึ้น พร้อมทั้งปรับตัวให้เข้ากับสภาพทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมได้อย่าง เหมาะสม ประการที่สอง คือ ยึดปัญหาในพื้นที่เป็นเป้าหมาย เพื่อพัฒนาต่อไป รวมทั้งขยาย พื้นที่การพัฒนาออกไปให้ครอบคลุมทั่วประเทศ โดยมุ่งเน้นให้ประชาชนเข้ามามีบทบาทและ มีส่วนร่วมในการแก้ปัญหาของตนเองและชุมชนให้มากขึ้นโดยให้ที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ สังกัดกรมการพัฒนาชุมชน ซึ่งเป็นส่วนราชการในภูมิภาคที่ปฏิบัติงานใกล้ชิดกับประชน มีหน้าที่รับผิดชอบในการบริหารงานพัฒนาชุมชนระดับอำเภอเพื่อให้การพัฒนาชนบทดำเนินไป ตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ สำหรับที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ เขต 2 ซึ่งส่วนหนึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่โครงการ พัฒนาชายฝั่งทะเลตะวันออก และอีกส่วนหนึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ใกล้เคียงย่อมได้รับ ผลกระทบจากการพัฒนาพื้นที่บริเวณชายฝั่งทะเลนตะวันออก ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต จากภาคเกษตรกรรมเป็นอุตสาหกรรม และการเปลี่ยนแปลงทางสภาวะแวดล้อมและอื่น ๆ และ จากรายงานผลการประชุมสัมมนาของสำนักงานพัฒนาชุมชนเขต 2 พบปัญหาในการปฏิบัติงาน พัฒนาชุมชน โดยสรุป คือ ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ต่ำลง ปริมาณงานและ ภาระหน้าที่ในระดับอำเภอเพิ่มขึ้น สวัสดิการ เครื่องอำนวยความสะดวกในการปฏิบัติงาน น้อยลง การรายงานผล การประสานงาน และการติดต่อสื่อสารไม่คล่องตัวเกิดการล่าช้า อยู่เสมอ ฯลฯ จากการที่สภาพแวดล้อมมีการเปลี่ยนแปลง คงเป็นผลที่ทำให้การปฏิบัติงานของที่ทำการ พัฒนาชุมชนอำเภอไม่สัมฤทธิ์ผลตามความมุ่งหมายที่ตั้งไว้ ซึ่งมีผลกระทบต่อองค์การ ฉะนั้น ที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอควรได้รับการปรับปรุงเพื่อให้สอดคล้องกับความเปลี่ยนแปลงดังกล่าว แต่ก่อนที่จะมีการปรับปรุงหรือแก้ไข ควรมีการศึกษาปัญหาต่าง ๆ ขององค์การอันเป็นส่วน ประกอบสำคัญขององค์การโดยเฉพาะในด้านโครงสร้าง ด้านทรัพยากร และด้านการบริหาร ด้วยเหตุผลดังกล่าว ผู้วิจัยจึงมีความสนใจที่จะศึกษาปัญหาเพื่อพัฒนาองค์การของ ที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ เขต 2 ทั้งนี้เพื่อใช้เป็นแนวทางแก้ไขปรับปรุงที่ทำการพัฒนา ชุมชนอำเภอเขต 2 ให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ความมุ่งหมายของการวิจัย 1. เพื่อศึกษาปัญหาเพื่อพัฒนาองค์การของที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ เขต 2 2. เพื่อเปรียบเทียบปัญหาเพื่อพัฒนาองค์การ จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง ประสบการณ์การทำงาน และที่ตั้ง วิธีดำเนินการ กลุ่มประชากร กลุ่มประชากรที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้า ได้แก่ ข้าราชการสังกัด กรมพัฒนาชุมชน จำนวน 363 คน ประกอบด้วย พัฒนาการอำเภอ จำนวน 58 คน และพัฒนากร จำนวน 305 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า ซึ่ง ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง เพื่อสอบถามเกี่ยวกับปัญหาเพื่อพัฒนาองค์การของที่ทำการพัฒนาชุมชน อำเภอ เขต 2 ในสามด้าน คือ ด้านโครงสร้าง ด้านทรัพยากร และด้านการบริหาร นำเครื่องมือ นี้ไปทดลองใช้กับที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ เขต 1 ได้ค่าความเชื่อมั่น 0.92 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ คะแนนเฉลี่ย และความเบี่ยงเบนมาตรฐาน สรุปผลการวิจัย ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ เขต 2 มีปัญหาด้านโครงสร้าง และด้าน ทรัพยากรในระดับปานกลาง ส่วนด้านการบริหารมีปัญหาในระดับน้อย จากการเปรียบเทียบปัญหาเพื่อพัฒนาองค์การของที่ทำการพัฒนาชุมชนอำเภอ เขต 2 จำแนกตามตัวแปร ปรากฏผล ดังนี้ 1. จำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่ง พบว่าพัฒนาการอำเภอและพัฒนากร ต่างเห็นว่า มีปัญหาในระดับปานกลางสอดคล้องกันสองด้าน คือ ด้านโครงสร้างและด้านทัพยากร และด้านการ บริหารนั้น พัฒนาการอำเภอเห็นว่ามีปัญหาในระดับปานกลาง ส่วนพัฒนากรเห็นว่ามีปัญหาใน ระดับน้อย 2. จำแนกตามประสบการณ์การทำงาน พบว่า กลุ่มประสบการณ์ต่ำกว่า 5 ปี และกลุ่ม ประสบการณ์ตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไป เห็นว่ามีปัญหาในระดับปานกลางสอดคล้องกันในด้านโครงสร้าง และด้านทรัพยากร ส่วนด้านการบริหารต่างเห็นว่ามีปัญหาในระดับน้อย 3. จำแนกตามที่ตั้ง พบว่า ที่ทำการพัฒนาชุมชนที่ตั้งในเขตโครงการฯ และนอกเขต โครงการฯ มีปัญหาในระดับปานกลางสอดคล้องกัน คือ ด้านโครงสร้างและด้านทรัพยากร สำหรับ ด้านการบริหารต่างมีปัญหาในระดับน้อย