การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาความสามารถพื้นฐานเพื่อการทำวิจัยในชั้นเรียนของครูช่างอุตสาหกรรม สังกัดกรมอาชีวศึกษา ในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออก และเปรียบเทียบความสามารถพื้นฐานในการทำวิจัยในชั้นเรียนของครู จำแนกตามวุฒิการศึกษา ประสบการณ์ในการสอน และสาขาวิชาในการสอน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูปฏิบัติการสอนวิชาช่างอุตสาหกรรม สังกัด กรมอาชีวศึกษา ในสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออก จำนวน 222 คน ด้วยวิธีการสุ่มเป็นกลุ่ม (Cluster Sampling) โดยใช้เครื่องมือที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น คือ แบบสอบถามประเภทตรวจสอบรายการ และแบบมาตราส่วนประมาณค่า สอบถามความสามารถพื้นฐานต่าง ๆ 8 ด้าน คือ ด้านการเตรียมการสอน ด้านความรู้เนื้อหา วิชาที่สอน ด้านสภาพ และบรรยากาศในการจัดการเรียนการสอน ด้านเทคนิค และวิธีการสอน ด้านจิตวิทยาในการสอน ด้านการใช้สื่อการเรียนการสอน ด้านวิธีการวัดผล และประเมินผล ด้านความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการทำวิจัยในชั้นเรียนสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ คะแนนเฉลี่ย (X)ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way Anova) ผลที่ได้จากการวิจัย คือ ความสามารถพื้นฐานเพื่อการทำวิจัยในชั้นเรียนของกลุ่มตัวอย่างโดยรวม และรายด้านอยู่ในระดับมาก ยกเว้น ด้านการใช้สื่อการเรียนการสอน และความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการทำวิจัยในชั้นเรียนที่อยู่ในระดับปานกลาง และเมื่อเปรียบเทียบความสามารถพื้นฐานเพื่อการทำวิจัยในชั้นเรียนของครูช่างอุตสาหกรรมจำแนกตามวุฒิการศึกษา พบว่า ผู้มีระดับวุฒิการศึกษาสูงกว่าปริญญาตรีมีความสามารถพื้นฐานในการจัดการเรียนการสอน ด้านวิธีการวัดผล และประเมินผล และด้านความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการทำวิจัยในชั้นเรียนสูงกว่าผู้มีวุฒิระดับปริญญาตรีเมื่อจำแนกตามประสบการณ์ในการสอน พบว่า กลุ่มตัวอย่างที่มีประสบการณ์ในการสอนสูงกว่า 10 ปีมีความสามารถในการจัดการเรียนการสอน ด้านความรู้ด้านเนื้อหาวิชาที่สอน ด้านเทคนิค และวิธีการสอน ด้านการใช้สื่อการเรียนการสอน มากกว่า ครูที่มีประสบการณ์ในการสอนตํ่ากว่า 5 ปี และถ้าจำแนกตามสาขาวิชาในการสอนพบว่า กลุ่มตัวอย่างที่ปฏิบัติการสอนในสาขาวิชาเครื่องกล, สาขาวิชาการก่อสร้าง, สาขาวิชาไฟฟ้า และอิเล็กทรอนิกส์, สาขาวิชาโลหะการ และสาขาวิชาเครื่องมือกล และซ่อมบำรุง มีความสามารถพื้นฐานไม่ แตกต่างกัน