การวิจัยนี้ เป็นการสังเคราะห์งานวิจัยเกี่ยวกับลักษณะการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้ใหญ่ จำแนกเป็น 8 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) เปิดใจรับโอกาสที่จะเรียน (2) เชื่อมั่นว่าตนเองเป็นผู้เรียนที่ดีได้ (3) ความคิดริเริ่มและมีอิสระในการเรียน (4) ความรับผิดชอบต่อการเรียนของตนเอง (5) ความรักที่จะเรียน (6) ความคิดสร้างสรรค์ (7) มองอนาคตในแง่ดี และ (8) ทักษะที่จำเป็นในการเรียนและการแก้ปัญหา ตามแนวของกูกลิเอลมิโน โดยใช้วิธีการอภิมาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นงานวิจัยที่ผ่านเกณฑ์ทั้งหมด 22 เรื่อง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบประเมิน ซึ่งงานวิจัยที่นำมาสังเคราะห์ต้องผ่านเกณฑ์การประเมิน 70 คะแนนขึ้นไป และใช้แบบสรุปรายละเอียดงานวิจัยที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลและรายละเอียดต่าง ๆ ของงานวิจัย สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ การแจกแจงความถี่ และการคำนวณหาค่าขนาดอิทธิพล ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการสังเคราะห์งานวิจัยเชิงสำรวจ เชิงสหสัมพันธ์ และเชิงทดลอง รวมทั้งการวิเคราะห์ค่าขนาดอิทธิพล พบว่า ลักษณะการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้ใหญ่ทั้ง 8 องค์ประกอบของกูกลิเอลมิโนโดยรวมอยู่ในระดับสูง และเมื่อพิจารณางานด้าน พบว่า ด้านการเปิดใจรับโอกาสที่จะเรียน อยู่ในระดับสูง แต่องค์ประกอบด้านอื่น ๆ เมื่อวิเคราะห์งานวิจัยเชิงสำรวจ เชิงสหสัมพันธ์เชิงทดลอง และการทดสอบค่าขนาดอิทธิพล อยู่ในระดับที่แตกต่างกัน แต่เมื่อพิจารณางานวิจัย โดยไม่นำค่าขนาดอิทธิพลมาร่วมด้วย ผลการสังเคราะห์พบว่า องค์ประกอบด้านความคิดริเริ่มและมีอิสระในการเรียน อยู่ในระดับปานกลาง 2. เมื่อวิเคราะห์งานวิจัยเชิงสหสัมพันธ์ พบว่า ระดับการเห็นคุณค่าในตนเอง เหตุผลที่เข้ามาศึกษา แรงจูงในใฝ่สัมฤทธิ์ การรับรู้ประสิทธิภาพแห่งตน ทัศนคติต่อวิชาชีพ วิธีการอบรมเลี้ยงดูแบบประชาธิปไตยพฤติกรรมการสอนของอาจารย์ ระดับการศึกษา และวิธีการเรียนรู้ด้วยวิธีต่าง ๆ มีผลทางบวกกับลักษณะการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้ใหญ่ ส่วนปัจจัยส่วนบุคคล เช่น เพศ อายุ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ชั้นปีที่ศึกษา สภาพแวดล้อมในสถานศึกษา ประสบการณ์ และสถานภาพสมรส ไม่มีผลต่อลักษณะการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของผู้ใหญ่