การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อการศึกษาเปรียบเทียบการย่อยสลายสีมาลาไคน์กรีนภายใต้สภาวะแอโรบิก (Aerobic), แอโรบิกดีไนตริฟิเคชั่น (Aerobic Denitrification), ดีไนตริฟิเคชั่น (Denitrification) และเมททาโนจีนิก (Methanogenic) เพื่อหาสภาวะที่เหมาะสมที่สุด และศึกษาการย่อยสลายสีมาลาไคน์กรีนแบบต่อเนื่อง (Sequencing Steps) โดยทำการวิเคราะห์ผลด้วยเครื่อง HPLC, สเปกโตรโฟโตมิเตอร์และค่าซีโอดี ในการศึกษาเปรียเทียบการย่อยสลายสีมาลาไคน์กรีนความเข้มข้น 1 มิลลิโมลาร์ โดยจุลินทรีย์ผสมจากตะกอนเร่งภายใต้สภาวะต่าง ๆ 4 สภาวะ คือ สภาวะแอโรบิก, แอโรบิกดีไนตริฟิเคชั่น, ดีไนตริฟิเคชั่นและเมททาโนจีนิก พบว่าในระยะเวลาการย่อยสลาย 7 วัน จุลินทรีย์ในสภาวะต่าง ๆ สามารถกำจัดสีได้ 19.05%, 55.07%, 35.42% และ 43.33% ตามลำดับ ซึ่งสภาวะที่ดีที่สุดที่สามารถย่อยสลายสีมาลาไคน์กรีนได้คือ สภาวะแอโรบิกดีไนตริฟิเคชั่น หลังจากนั้นทำการศึกษาการย่อยสลายสีมาลาไคน์กรีนแบบต่อเนื่อง โดยขั้นแรกทำการย่อยสลายสีมาลาไคน์กรีนภายใต้สภาวะแอโรบิกดีไนตริฟเคชั่นเป็นเวลา 7 วัน แล้วนำส่วนน้ำจากสภาวะดังกล่าวมาทำการย่อยสลายต่อในขั้นที่สองภายใต้ 3 สภาวะคือ สภาวะแอโรบิก, ดีไนตริฟิเคชั่นและเมททาโนจีนิก และตรวจสีมาลาไคน์กรีนที่หลงเหลือและสารเมตาโบไลท์ที่เกิดขึ้นจากการวิเคราะห์ด้วยเครื่อง HPLC, วัดค่าแอบซอพแบนซ์ที่ความยาวคลื่น 616.9นาโนเมตรและค่าซีโอดี พบว่าในขั้นที่สองสภาวะแอโรบิกสามารถย่อยสลายสีมาลาไคน์กรีนได้ดีที่สุดคือ ลดปริมาณสีได้ 61.47% และลดค่าซีโอดีได้ 65.09%