วิทยานิพนธ์นี้เป็นการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมเพื่อระบายความร้อนที่ คอนเดนเซอร์ด้วยอากาศเปียกโดยศึกษาเครื่องปรับอากาศแบบอัดไอชนิดแยกส่วนขนาด 3.5 kW ทำการดัดแปลงชุด Condensing Unit โดยนำระบบการระเหยของน้ำมาช่วยในการลด อุณหภูมิอากาศก่อนไปดึงความร้อนออกจากคอนเดนเซอร์เพื่อเปรียบเทียบค่าสัมประสิทธิ์ ของสมรรถนะ กำลังไฟฟ้าที่ใช้ของเครื่องปรับอากาศก่อนและหลังการปรับปรุง การ ประเมินค่าเชิงเศรษฐศาสตร์ และหาสภาวะที่เหมาะสมของชุดทำความเย็นแบบระเหย โดย เลือกใช้เส้นเชือกไนล่อนเป็นอุปกรณ์เพิ่มพื้นที่สัมผัสระหว่างน้ำกับอากาศ ขนาด เส้นผ่าศูนย์กลาง (d) เท่ากับ 0.8 cm ระยะห่างระหว่างเส้นเชือกในแนวตั้งฉาก กับการไหล (S(,n)) เท่ากับ 2 cm และระยะห่างระหว่างเส้นเชือกในแนวเดียวกับการไหล (S(,p)) เท่ากับ 1 cm จัดวางแนวเส้นเชือกแบบทแยง จำนวน 4 แถวเท่ากันตลอด พื้นที่หน้าตัด พบว่า เครื่องปรับอากาศหลังการปรับปรุงในช่วงกลางวันโดยเฉลี่ย มีค่าสัมประสิทธิ์ของสมรรถนะเพิ่มขึ้น 19.5 เปอร์เซ็นต์ กำลังไฟฟ้าที่ใช้ลดลง 26.4 เปอร์เซ็นต์ โดยอัตราการถ่ายเทความร้อนของชุดทำความเย็นแบบระเหยเฉลี่ยสูง กว่า 1.83 kW จากการวิเคราะห์ในเชิงเศรษฐศาสตร์ พบว่ามีมูลค่าปัจจุบันสุทธิ เท่ากับ 2,311.72 บาท อัตราผลตอบแทนภายในเท่ากับ 29.63 เปอร์เซ็นต์ และมีระยะ เวลาคืนทุนเท่ากับ 1.34 ปี