การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษารูปแบบหรือวิธีการเรียน วิชาคอมพิวเตอร์และความพึงพอใจต่อวิธีการเรียนการสอนโดยใช้กลุ่มตัวอย่างเป็น นักศึกษาหูหนวกแต่กำเนิดและพูดไม่ได้ (ใบ้) จำนวน 67 คน ซึ่งกำลังศึกษาในระดับ ปริญญาตรี ณ วิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล ปีการศึกษา 2545-2546 และ (2) ศึกษาสภาวะการของนักศึกษาหูหนวกดังกล่าว เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและมี ล่ามภาษามือช่วยสื่อสารเป็นรายบุคคล และใช้ค่าทางสถิติแบบ C.V. ผลสรุปที่ได้ คือ นักศึกษาพอใจการเรียนแบบเพื่อนช่วยเพื่อนมากที่สุด รองลงมาได้แก่การเรียน แบบอาจารย์นำสอนแล้วตามด้วยฝึกในห้องปฏิบัติการ แบบอาจารย์สอนบรรยายใน ชั้นเรียน และแบบเรียนเองโดยลำพังไม่ต้องมีใครสอนตามลำดับ สภาวะการด้าน ภูมิสถาปัตย์ นักศึกษาพอใจในสภาพของห้องบรรยากาศมากที่สุด รองลงมาได้แก่ห้อง ปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ และห้องสมุดตามลำดับ เรื่องอุปกรณ์สื่อในห้องเรียนพบว่า นักศึกษาพอใจให้มีการใช้ระบบโทรทัศน์วงจรปิด เสนอภาพล่ามขยายบนจอใหญ่กลางห้อง ในระดับมาก นักศึกษาต้องการล่ามภาษามือตลอดเวลาถ้าผู้สอนเป็นคนหูดี ต้องการให้ มีผู้จดบันทึกคำบรรยาย (Note Taker) ประจำทุกครั้งที่มีการเรียน ที่สำคัญ ต้องการให้มีการติวก่อนสอบทุกครั้ง นอกจากนี้ ผู้วิจัยได้ทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับเรื่องการสื่อสารของ คนหูหนวกแต่กำเนิด โดยเฉพาะเรื่องเกี่ยวกับเรื่องวิธีการเรียนในระดับอุดมศึกษา และการเรียนคอมพิวเตอร์ ซึ่งแม้ว่าจะมีรูปแบบการเรียนไม่แตกต่างไปจากคนปกติ ทว่าแตกต่างมากในเรื่องของวิธีการสื่อสาร ซึ่งต้องอาศัยสิ่งอำนวยความสะดวก เพื่อให้สามารถใช้สายตาทดแทนการได้ยิน คือต้องมีล่ามภาษามือ มีผู้จดบันทึก คำบรรยาย มีการติวก่อนสอบ โดยพอใจที่จะเรียนจากเพื่อนหูหนวกด้วยกันมากกว่า วิธีอื่น ยิ่งกว่านั้น ต้องมีการเตรียมคำศัพท์ภาษามือสำหรับวิชาคอมพิวเตอร์ เป็นการเฉพาะ ซึ่งมีวิธีการค่อนข้างซับซ้อนในการสร้างคำศัพท์เหล่านั้นก่อนจะ นำมาใช้ในชั้นเรียน ทั้งนี้เพราะภาษามือเป็นสิ่งสำคัญที่แฝงอยู่ใน "วัฒนธรรม หูหนวก" ซึ่งคนปกติทั่วไปยังไม่เข้าใจลึกซึ้งพอ ดังนั้นการจัดการให้มีรูปแบบ การเรียนการสอนวิชาคอมพิวเตอร์ที่เหมาะสม จึงจำเป็นจะต้องทำการวิจัยจาก กลุ่มตัวอย่างของคนหูหนวก (ใบ้) เช่นในรายงานฉบับนี้ เพื่อจะได้ทราบความ ต้องการของคนหูหนวก (ใบ้) ก่อนที่จะเข้าเรียนในชั้นเรียน จึงจะได้ผลตรง เป้าหมาย เนื่องจากคนพิการทางการได้ยิน มิได้มีแต่เพียงคนหูหนวกแต่กำเนิดและ พูดไม่ได้ (ใบ้) ดังในรายงานฉบับนี้เท่านั้น แต่ยังมีคนหูหนวกหลังจากที่เคย พูดได้มาก่อน หรือเคยสื่อสารด้วยการพูดมาก่อน กับคนพิการระดับหูตึงอีกหลาย ระดับด้วยกันซึ่งเป็นคนหูพิการที่มิได้เป็นคนใบ้ ดังนั้น วิธีจัดการเรียน การสอนคอมพิวเตอร์ให้แก่นักศึกษาพิการทางการได้ยินแต่ละกลุ่มย่อมจะแตกต่าง ในรายละเอียดของวิธีการสื่อความหมาย ดังนั้นงานวิจัยแนวเดียวกันนี้น่าจะได้มี ผู้ศึกษาต่อในกลุ่มที่แตกต่างดังกล่าวมาแล้ว ซึ่งยังมิได้มีงานวิจัยในลักษณะ นี้มาก่อนเลย