งานวิจัยนี้ศึกษาการหล่อแข็งกากตะกอนโรงชุบโลหะประเภทสังกะสี-ไซยาไนด์ โดยใช้ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์และเถ้าลอยลิกไนต์เป็นวัสดุยึดประสาน ใช้กากตะกอน โรงชุบโลหะร้อยละ 0,10,20 และ 30 โดยน้ำหนักและเถ้าลอยลิกไนต์แทนที่ปูนซีเมนต์ ร้อยละ 0,10,20 และ 30 โดยน้ำหนัก และใช้อัตราส่วนระหว่างน้ำต่อของแข็งเท่ากับ 0.5 ตลอดการทดลอง จากการทดลองพบว่า ความสามารถในการรับแรงอัดของซีเมนต์ เพสต์เพิ่มขึ้นเมื่อระยะเวลาบ่มเพิ่มขึ้นเมื่อมีการแทนที่ปูนซีเมนต์โดย เถ้าลอยลิกไนต์พบว่าความสามารถในการรับแรงอัดของก้อนหล่อแข็งจะมีค่าต่ำกว่า ซีเมนต์เพสต์ในระยะต้นและเพิ่มขึ้นกระทั่งสูงกว่าหลังจากบ่มเป็นเวลา 57 วัน สำหรับก้อนหล่อแข็งของเสียจะมีความสามารถในการรับแรงอัดต่ำมากเมื่อเทียบกับ ก้อนควบคุมและความสามรถในการรับแรงอัดลดลงเมื่อปริมาณกากตะกอนโรงชุบ เพิ่มขึ้น สำหรับผล TCLP พบว่าความเข้มข้นของตะกั่วและโครเมียมในสารละลายกรด อะซิติกจะมีค่าต่ำกว่าค่ามาตรฐานที่กำหนดโดย US. EPA นอกจากนี้ยังสังเกตเห็น ว่าสังกะสีและเหล็กที่ชะละลายจากก้อนหล่อแข็งต่ำกว่าจากกากตะกอนโรงชุบโลหะมาก ความทนทานต่อการกัดกร่อน โดยสารละลายกรดเรียงลำดับจากมากไปน้อย ดังนี้ กรดซัลฟูริก > กรดไนตริก > กรดอะซิติก และเมื่ออัตราส่วนผสมของกากตะกอน โรงชุบโลหะเพิ่มขึ้นความทนทานต่อสภาวะแวดล้อมรุนแรงจะลดลง