วิทยานิพนธ์นี้ใช้แบบจำลองโครงข่ายแบบสตอแคสติกอธิบายค่าการเลือกของ ปฏิกิริยาแบบต่อเนื่องและค่าความคดเคี้ยวที่เกิดขึ้นภายในคะตะลิสต์ โดยพิจารณา ถึงอิทธิพลของ Thiele modulus และโครงสร้างของรูพรุนที่มีรูปแบบการกระจายขนาด ต่าง ๆ เช่น Bimodal, Uniform และ Weibull เปรียบเทียบกับโครงข่ายแบบ Single size ภายใต้พื้นที่ผิวเท่ากัน ผลการศึกษาพบว่าโครงข่ายที่มีการกระจาย ขนาดของรูพรุนแบบ Bimodal ให้ค่าความคดเคี้ยวสูงที่สุด ขณะที่โครงข่ายที่มีการ กระจายขนาดของรูพรุนแบบ Weibull ให้ค่าความคดเคี้ยวใกล้เคียงกับหนึ่ง ความ แตกต่างของพฤติกรรมการแพร่ที่เกิดขึ้นพร้อมกับปฏิกิริยาภายในโครงข่ายต่าง ๆ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนด้วยแผนภูมิความน่าจะเป็นของการกระจายอัตราการเกิด ปฏิกิริยาและทัศนะการกระจายในโครงข่าย ในช่วงที่ Thiele modulus ของสารตั้งต้น มีค่าต่ำ ค่าการเลือกสำหรับโครงข่ายแบบ Single size จะมีค่าสูงที่สุด ขณะที่ โครงข่ายที่มีการกระจายขนาดของรูพรุนแบบ Bimodal จะมีค่าต่ำที่สุด แต่ในช่วงที่ Thiele modulus ของสารตั้งต้นสูงขึ้น ผลของค่าการเลือกจะเป็นไปในทิศทางตรงข้าม ซึ่งลักษณะดังกล่าวเป็นผลเนื่องจากการบดบังของรูพรุนขนาดเล็กต่อรูพรุนขนาดใหญ่ เป็นหลัก นอกจากนี้เมื่อพิจารณาการเชื่อมต่อของรูพรุนต่าง ๆ พบว่าการเชื่อมต่อ ของรูพรุนที่มีค่าสูงจะให้ค่าความคดเคี้ยวต่ำกว่าการเชื่อมต่อของรูพรุนที่มี ค่าต่ำ ในช่วง Thiele modulus ของผลิตภัณฑ์มีค่าต่ำ ค่าการเลือกสำหรับโครงข่าย ที่มีการเชื่อมต่อของรูพรุนสูงจะสูงกว่าโครงข่ายที่มีการเชื่อมต่อของรูพรุนต่ำ แต่ในช่วง Thiele modulus ของผลิตภัณฑ์มีค่าสูง ผลของค่าการเลือกจะผกผันกับ ในช่วงแรก