การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ตัวประกอบและอธิบายลักษณะ ของตัวประกอบสำคัญที่เป็นสมรรถภาพทางวิชาชีพของช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาประกอบด้วยอาจารย์แผนกวิชาช่างไฟฟ้า สังกัดกองวิทยาลัยเทคนิค กรมอาชีวศึกษา จำนวน 650 คน หัวหน้างานและช่างไฟฟ้า ประจำโรงงานอุตสาหกรรม จำนวน 459 คน รวมทั้งสิ้น 1,109 คน โดยใช้วิธีการสุ่ม อย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณ ค่า 7 ระดับซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการ หาค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) การวิเคราะห์ตัวประกอบด้วย องค์ประกอบหลัก (Principal Component Analysis : PCA) และการหมุนแกนตัวประกอบ แบบมุมฉากด้วยวิธีวาริแมกซ์ (Varimax) ผลการวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ คือ 1. ตัวประกอบที่สำคัญด้านความรู้ (Knowledge) ของช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรม มี 6 ตัวประกอบ คือ 1) หลักการและวิธีการควบคุมการทำงานของอุปกรณ์และ เครื่องกลไฟฟ้า 2) วงจรควบคุมการทำงานเครื่องกลไฟฟ้า 3) เครื่องมือและอุปกรณ์ ในงานไฟฟ้าและอุตสาหกรรม 4) หลักการและวิธีการเกี่ยวกับความปลอดภัยในงาน อุตสาหกรรม 5) ความรู้ทั่วไปที่ใช้ในการสนับสนุนการปฏิบัติงาน และ 6) ความรู้ พื้นฐานงานช่างไฟฟ้าอุตสาหกรรม สำหรับตัวประกอบสำคัญด้านความรู้เหล่านี้ สามารถ อธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 73.680 ของความแปรปรวนทั้งหมด โดยค่าสัมประสิทธิ์ สหสัมพันธ์ของตัวประกอบด้านความรู้ระหว่าง 6 กับ 61 ตัวแปรมีค่าเท่ากับ 0.437 - 0.828 และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่าง 6 ตัวแปร กับด้านความรู้ของ ช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรมมีค่าเท่ากับ 0.521 - 0.881 ซึ่งมีความสัมพันธ์กัน ในระดับสูง ในขณะที่สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรภายในทั้ง 6 ตัวแปร มีค่าเท่ากับ 0.015 - 0.081 ซึ่งมีความสัมพันธ์กันในระดับต่ำ สมการถดถอยหรือ สมการพยากรณ์ด้านความรู้ของช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรม คือ Y = 0.553 (C(,ontrol)) + 0.806 (C(,ircuit)) + 0.609 (T(,ools)) + 0.521 (S(,afety) + 0.593 (G(,eneral)) + 0.881 (B(,asic)) โดยสมการพยากรณ์นี้มีอำนาจพยากรณ์ได้ถึงร้อยละ 57.143 และมีความคลาดเคลื่อนของ การพยากรณ์เท่ากับ 14.286 2. ตัวประกอบที่สำคัญด้านทักษะ (Skills) ของช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรม มี 4 ตัวประกอบ คือ 1) การต่อวงจรควบคุมการทำงานของอุปกรณ์และเครื่องกลไฟฟ้า 2) การติดตั้งระบบไฟฟ้าในอาคารและโรงงานอุตสาหกรรม 3) การตรวจซ่อมและบำรุง รักษาเครื่องมือ อุปกรณ์ไฟฟ้าและระบบไฟฟ้าในโรงงานอุตสาหกรรม และ 4) ทักษะ ทั่วไปและความปลอดภัยในโรงงานอุตสาหกรรม สำหรับตัวประกอบสำคัญด้านทักษะ เหล่านี้ สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 75.614 ของความแปรปรวนทั้งหมด โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของตัวประกอบด้านทักษะระหว่าง 4 กับ 53 ตัวแปร มีค่าเท่ากับ 0.453 - 0.790 และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่าง 4 ตัวแปรกับ ด้านทักษะของช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรม มีค่าเท่ากับ 0.533 - 0.804 ซึ่งมีความ สัมพันธ์กันในระดับสูง ในขณะที่สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรภายในทั้ง 4 ตัวแปร มีค่าเท่ากับ 0.034 - 0.113 ซึ่งมีความสัมพันธ์กันในระดับต่ำ สมการถดถอยหรือสมการพยากรณ์ด้านทักษะของช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรม คือ Y = 0.533 (C(,ontrol) + 0.589 (S(,ystem)) + 0.804 (M(,aintenance)) + 0.621 (G(,eneral /S(,afety)) โดยสมการพยากรณ์นี้มีอำนาจพยากรณ์ได้ถึงร้อยละ 50 และมีความคลาดเคลื่อนของการ พยากรณ์เท่ากับ 25 3. ตัวประกอบที่สำคัญด้านกิจนิสัย (Working Habit) ของช่างไฟฟ้าในงาน อุตสาหกรรมมี 3 ตัวประกอบ คือ 1) กิจนิสัยส่วนตนและบุคลิกภาพ 2) ลักษณะของการ เป็นบุคคลที่รอบรู้ และ 3) การเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรที่พร้อมจะเรียนรู้ โดยที่ ตัวประกอบสำคัญด้านกิจนิสัยเหล่านี้สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 72.551 ของความแปรปรวนทั้งหมด โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของตัวประกอบด้านกิจนิสัย ระหว่าง 3 กับ 31 ตัวแปร มีค่าเท่ากับ 0.576 - 0.819 และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ระหว่าง 3 ตัวแปร กับ ด้านกิจนิสัยของช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรมมีค่าเท่ากับ 0.700 - 1.000 ซึ่งมีความสัมพันธ์กันในระดับสูง ในขณะที่สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ ระหว่างตัวแปรในทั้ง 3 ตัวแปร มีค่าเท่ากับ 0.096 - 0.108 ซึ่งมีความสัมพันธ์กัน ในระดับต่ำ สมการถดถอยหรือสมการพยากรณ์ด้านกิจนิสัยของช่างไฟฟ้าในงานอุตสาหกรรม คือ Y = 0.715 (C(,haracteristics)) + 0.700 (M(,astery)) + 1.000 (L(,earning)O(,rganization)) โดยสมการพยากรณ์นี้มีอำนาจพยากรณ์ได้ถึงร้อยละ 66.667 และมีความคลาดเคลื่อนของ การพยากรณ์เท่ากับ 33.333