การศึกษาวิจัยในครั้งนี้ เป็นการศึกษาการตกสะสมกรดในพื้นที่ภาคเหนือของ ประเทศไทย โดยได้ทำการเลือกจังหวัดเชียงใหม่ เป็นตัวแทนของพื้นที่ทำการศึกษา ซึ่งเป็นพื้นที่ชนบท การศึกษาประกอบด้วยการตรวจวัดการตกสะสมของกรดเปียกด้วย เครื่องเก็บตัวอย่าง Wet Only Collector เป็นเวลา 12 เดือน ตั้งแต่เดือน พฤษภาคม 2544 ถึง เมษายน 2545 และการตกสะสมกรดแห้งด้วยอุปกรณ์เก็บตัวอย่าง Filter Packs เป็นเวลานาน 12 เดือน ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2544 ถึง มกราคม 2545 ผลการศึกษาการตกสะสมกรดเปียก พบว่า ค่าความเป็นกรดด่างของน้ำฝนในเชียงใหม่ มีค่าเฉลี่ย 5.95 แสดงว่า น้ำฝนในพื้นที่ศึกษาไม่มีความเป็นกรด สภาพนำไฟฟ้ามี ค่าเฉลี่ย 1.28 มิลลิซีเมนส์ต่อเมตรส่วนผลการตรวจวัดความเข้มข้นของอิออน พบว่า แอมโมเนียมมีปริมาณสูงสุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 17.8 ไมโครโมลต่อลิตร อันดับ รองลงมาได้แก่ แคลเซียม และซัลเฟต เมื่อพิจารณาอัตราการตกสะสมของซัลเฟต และไนเตรด พบว่า มีค่า 356.0 และ 355.2 มิลลิกรัมต่อตารางเมตรต่อปี ตามลำดับ อัตราส่วนโมลของไนเตรตต่อซัลเฟต มีค่าเท่ากับ 1.54 แสดงว่าความเป็นกรดของน้ำฝน เกิดจากกรดซัลฟูริกน้อยกว่ากรดไนตริก ผลการศึกษาการตกสะสมกรดแห้ง พบว่า ปริมาณ อนุภาคที่มีปริมาณสูงสุดคือ ซัลเฟต โดยมีค่าความเข้มข้นขออนุภาพเฉลี่ยที่ 1,422.8 นาโนกรัมต่อลูกบาศก์เมตรผลการตรวจวัดค่าความเข้มข้นของก๊าซในบรรยากาศ พบว่า ก๊าซแอมโมเนียมีค่าสูงที่สุด รองลงมาได้แก่ ก๊าซไฮโดรเจนคลอไรด์ ก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ และ ก๊าซไนตริก ตามลำดับ ปริมาณการตกสะสมกรดแห้งมีค่า ต่ำกว่าปริมาณการตกสะสมกรดเปียก โดยมีร้อยละของการตกสะสมแห้งต่อการตกสะสม ทั้งหมดเท่ากับ 34.7 และ 29.1 สำหรับซัลเฟอร์ และไนโตรเจน ตามลำดับ