โครงการวิจัยการเรียนการสอนในห้องเรียนนี้เพื่อศึกษาผลกระทบของการศึกษา ไวยากรณ์ด้วยตนเอง ของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีในศูนย์ การเรียนรู้แบบพึ่งตนเองของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ที่มีต่อการ แก้ไขข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์และต่องานเขียน ข้อมูลที่ใช้ในการทดลองเก็บรวบรวมจากนักศึกษาชั้นปีที่หนึ่งจำนวน 7 คน โดยวิธีการสุ่มจากผู้ที่เรียนวิชาภาษาอังกฤษพื้นฐานในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยี พระจอมเกล้าธนบุรี เครื่องมือที่ใช้ในการทดลองมี 3 ชนิดได้แก่ งานเขียนของ นักศึกษา แบบบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับการเรียนรู้ด้วยตนเองและข้อมูลจากการ สัมภาษณ์แบบกึ่งมีรูปแบบ จากการศึกษาพบว่านักศึกษามีพัฒนาการในสองด้าน กล่าวคือนักศึกษาจำนวนห้า ในเจ็ดคนหรือร้อยละ 71.43 สามารถแก้ไขข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์ได้ด้วยตนเอง อีกด้านหนึ่งคือคุณภาพงานเขียนของนักศึกษา นั่นคือนักศึกษาสามารถเขียน โครงสร้างประโยคได้ถูกหลักไวยากรณ์ที่ได้ศึกษามา ยิ่งกว่านั้นนักศึกษามีความ มั่นใจและมีความพยายามมากขึ้นในการเขียนประโยคที่ยาวขึ้นและซับซ้อนขึ้น ทั้งนี้คุณภาพที่เพิ่มขึ้นของงานเขียนน่าจะมาจากความเหมาะสมของกระบวนการ เรียนรู้หนังสือและชนิดของแบบฝึกหัด ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้เกิดการฝึกหัดที่มี คุณภาพและพอเพียง แต่อย่างไรก็ตามความสำเร็จในการศึกษาและแก้ไขข้อผิดพลาดในงาน เขียนยังต้องอาศัยการสนับสนุนจากผู้สอนในแง่ของการให้คำปรึกษาและฝึกผู้เรียน ให้สามารถศึกษาด้วยตนเองอย่างมีประสิทธิภาพ