งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของระบบ Packed Cage RBC ย่อยส่วนระดับห้องปฏิบัติการ ในการบำบัดน้ำเสียที่ปนเปื้อนสารคลอรีน ซึ่งตัวระบบ ประกอบด้วย กรงรูปทรงกระบอกซึ่งบรรจุตัวกลางอยู่ภายใน ติดตั้งอยู่ในอ่างรูปทรง กระบอก มีขนาดความจุน้ำเสีย 43 ลิตร ส่วนจมน้ำร้อยละ 40 ของปริมาตร ตัวกลาง ที่บรรจุอยู่ภายในกรงเป็นแบบ Square Ring ทำด้วย polythylene โดยคิดเป็นพื้นที่ ผิวตัวกลางทั้งหมดเท่ากับ 12.67 ตร.ม. กำหนดรอบการหมุนของกรงเป็น 3 รอบต่อนาที โดยทำการทดลองบำบัดน้ำเสียสังเคราะห์ที่มีความสกปรกในรูปของซีโอดีประมาณ 400 มิลลิกรัมต่อลิตร และสารคลอรีนที่ความเข้มข้น 0, 5, 10 และ 20 มิลลิกรัมต่อลิตร โดยเปรียบเทียบผลการบำบัดที่ระยะเวลาเก็บกักน้ำ 8, 12 และ 16 ชั่วโมง จากผลการทดลอง ประสิทธิภาพการบำบัดของระบบที่น้ำเสียไม่มีการปนเปื้อน สารคลอรีน (ควบคุม) ระบบจะมีประสิทธิภาพในการบำบัดสูงสุดเมื่อระยะเวลาเก็บกัก น้ำเสียเป็น 16 ชัวโมง คิดเป็นค่าภาระบรรทุกสารอินทรีย์เท่ากับ 0.6 ก.บีโอดี/ล.-วัน โดยประสิทธิภาพการบำบัด ซีโอดี, บีโอดี, ทีเคเอน เท่ากับ 92.45, 91.75 และ 47.44% ตามลำดับ ส่วนน้ำเสียที่มีการปนเปื้อนสารคลอรีนเท่ากับ 5 มก./ล. พบว่า มีประสิทธิภาพในการบำบัดสูงสุดที่ ระยะเวลาเก็บกักน้ำเสียเท่ากับ 16 ชั่วโมง คิดเป็นค่าภาระบรรทุกสารอินทรีย์เท่ากับ 0.6 ก.บีโอดี/ล.-วัน ค่าภาระบรรทุก คลอรีนเท่ากับ 7.5 มก./ล.-วัน ประสิทธิภาพการบำบัด ซีโอดี, บีโอดี และทีเคเอน เท่ากับ 85.84, 83.35 และ 45.64% ตามลำดับ และในน้ำเสียที่มีการปนเปื้อนสูงสุด คลอรีนเท่ากับ 20 มก./ล. พบว่าประสิทธิภาพในการบำบัดสูงสุดที่ระยะเวลาเก็บกัก น้ำเสียเท่ากับ 16 ชั่วโมง คิดเป็นค่าภาระบรรทุกสารอินทรีย์เท่ากับ 0.6 ก.บีโอดี/ล.-วัน มีค่าภาระบรรทุกคลอรีนเท่ากับ 30 มก./ล.-วัน ประสิทธิภาพ การบำบัดซีโอดี, บีโอดี และ ทีเคเอน เท่ากับ 67.20, 63.46 และ 26.95% ตามลำดับ ดังนั้นจากผลการทดลองข้างต้นสามารถสรุปได้ว่า คลอรีนที่ปนเปื้อนในน้ำเสีย มีผลทำให้ประสิทธิภาพของระบบในการบำบัดสิ่งสกปรกลดลง กล่าวคือ คลอรีนที่ปนเปื้อน ในน้ำเสียเพียง 5 มก./ล. มีผลทำให้ประสิทธิภาพในการบำบัดบีโอดีของระบบลดลงถึง 7% และเมื่อความเข้มข้นของคลอรีนในน้ำเสียยิ่งสูงขึ้น ประสิทธิภาพในการบำบัด ยิ่งลดลง