ปัจจัยสำคัญที่คาดว่ามีผลต่อความแม่นยำในการทำนายของสมการอัตราการเพิ่ม อุณหภูมิในอาหารผสมที่ให้ความร้อนแบบ Ohmic คือ การถ่ายเทความร้อนระหว่างเฟส ซึ่งจำเป็นต้องทราบ ค่าสัมประสิทธิ์การพาความร้อนระหว่างชิ้นอาหารและอาหารเหลว (h(,fp)) ในงานวิจัยนี้ได้หาค่า h(,fp) โดยอาศัยหลักการ Lump Heat Capacity System พบว่าอยู่ในช่วง 100-300 W/m(2)(+,ฐ)C เมื่อเปรียบเทียบสมการที่ใช้ทำนายอุณหภูมิของอาหารระหว่างกระบวนการให้ความ ร้อนแบบ Ohmic 5 สมการ ได้แก่ สมการของอดิศักดิ์[4], สมการพื้นฐาน, สมการพื้นฐาน คิดการถ่ายเทความร้อนระหว่างเฟส, สมการที่ประยุกต์จากโมเดลของ Benabderrahmaneและ Pain [10] ทั้งที่ไม่คิดการถ่ายเทความร้อนระหว่างเฟส และคิดการถ่ายเทความร้อน ระหว่างเฟส ใช้มันฝรั่ง, แครอท, ไส้กรอก, มะละกอ, แคนตาลูป และสับปะรด แขวนลอย ในของเหลว ได้แก่ น้ำเกลือ, น้ำส้ม, น้ำมะเขือเทศ และน้ำเชื่อม พบว่า สมการของอดิศักดิ์ [4] ให้ผลการทำนายแม่นยำที่สุด โดยเฉพาะกรณีที่สัดส่วนโดยปริมาตรของชิ้นอาหารมีค่า ต่ำ เนื่องจากการแปรปรวนของสนามไฟฟ้ามีไม่มากนัก อาจกล่าวได้ว่าปริมาณความร้อน ที่ถ่ายเทระหว่างเฟส น่าจะมีผลต่ออุณหภูมิของอาหารน้อยกว่าการแปรปรวนของสนามไฟฟ้า ภายในอาหาร เมื่อวิเคราะห์หาสัดส่วนของปริมาณความร้อนที่ถ่ายเทระหว่างเฟสต่อปริมาณความร้อน ทั้งหมดที่อาหารแต่ละเฟสได้รับ พบว่า ปริมาณความร้อนที่ถ่ายเทระหว่างเฟสมีอิทธิพลต่อ อุณหภูมิของตัวอย่างอาหารน้อยกว่าปริมาณความร้อนที่เกิดขึ้นจากสนามไฟฟ้า ดังนั้นการ ปรับปรุงสมการที่ใช้ทำนายอุณหภูมิของอาหารระหว่างการให้ความร้อนแบบ Ohmic ให้มี ความแม่นยำมากขึ้นนั้น ควรศึกษาพฤติกรรมและผลกระทบของการแปรปรวนของสนามไฟฟ้า ภายในอาหารด้วย