การรู้จำตัวอักษรโดยการใช้วิธีการเปรียบเทียบกับเทมเพลตที่สามารถเปลี่ยนรูปได้ โดยรูปแบบของการเปลี่ยนรูปนั้น เราจะเลียนแบบการบิดตัวของแผ่นยางเพื่อที่จะทำให้ ตัวอักษร ต้นแบบเปลี่ยนรูปร่างไปจากเดิมและมีรูปร่างที่หลากหลายมากขึ้น เราได้ทำการ ศึกษาสำหรับตัวอักษรภาษาไทยที่เขียนโดยลายมือคน ตัวอักษรสองตัวจะถูกเปรียบเทียบ กันโดยการวัดระยะห่าง และทิศทางของขอบของตัวอักษรสองตัวนั้น และการวัดความ แตกต่างของตัวอักษรทั้งสองตัวนี้ เราคำนึงถึงจำนวนครั้งของการบิดเทมเพลตเพื่อให้ขอบ ของเทมเพลตที่ถูกบิดนั้น มีระยะใกล้เคียงมากที่สุด หรือ ทับกันพอดีกับของขอบตัวอักษร อีกตัวหนึ่ง รวมทั้งทิศทางของขอบนั้นควรเป็นไปในทิศทางเดียวกันด้วย หากการบิดครั้งใด ทำให้ขอบของเท็มเพลทกับขอบของตัวอักษรที่กำลังถูกเปรียบเทียบอยู่สวมกันหรือทับกัน พอดี เทมเพลตนั้นก็จะถูกเลือกเป็นผลลัพธ์ ส่วนความคลาดเคลื่อนของส่วนที่ไม่พอดีกัน เราจะจำแนกโดยวัดความแตกต่างของเทมเพลตกับตัวอักษรนั้น โดยที่เทมเพลตใดที่แตกต่าง จากอักษรนั้นน้อยที่สุดก็จะถูกเลือกเป็นผลลัพธ์