ทางหลวงถือเป็นโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญอย่างหนึ่งในการพัฒนาประเทศ จึงจำเป็น ต้องมีการวางแผนการก่อสร้างและซ่อมบำรุงทางที่ถูกต้อง เวลาที่เหมาะสม แต่เนื่องจากมี ข้อจำกัดทางด้านงบประมาณ การบริหารการซ่อมบำรุงทางจึงต้องอาศัยการจัดลำดับความ สำคัญของสายทาง เพื่อช่วยในการตัดสินใจในการซ่อมบำรุงทาง นำสายทางที่มีความสำคัญ เร่งด่วนมาซ่อมก่อน เพื่อใช้งบประมาณที่มีอย่างจำกัดให้มีประสิทธิภาพสูงสุด งานวิจัยนี้จึงได้ศึกษาเพื่อเสนอแนวทางสำหรับการบริหารและซ่อมบำรุงทางหลวงชนบท โดยการจัดทำแบบสอบถามถึงประเภทความเสียหายของถนนผิวทางลาดยาง ตามหลักทฤษฎี ของ The Asphalt Institute ของประเทศสหรัฐอเมริกา จากผู้เชี่ยวชาญด้านการซ่อมบำรุงทาง ของกรมการเร่งรัดพัฒนาชนบท และใช้จังหวัดพังงา เป็นพื้นที่ทดลองเก็บข้อมูล โดยนำข้อมูล ที่ได้มาทำการวิเคราะห์ประเมินถึงประเภทความถี่และระดับความเสียหายในการตรวจพบ ปัจจัยที่ใช้ในการตัดสินใจคัดเลือกสายทางในการซ่อมบำรุง จากนั้นจึงนำมาพัฒนาสร้างแบบ จำลองในการจัดลำดับความสำคัญคัดเลือกสายทางเพื่อการซ่อมบำรุง พร้อมทั้งเสนอแนวทาง ในการซ่อมบำรุง ผลจากการวิจัยทำให้ทราบถึงประเภทความเสียหายของถนนผิวทางลาดยางที่ตรวจพบบ่อย และรุนแรง คือ หลุมบ่อ ปัจจัยที่สำคัญที่สุดที่ใช้ในการตัดสินใจคัดเลือกสายทางเพื่อการซ่อม บำรุง คือ ระดับความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสายทาง รองลงมาคืองบประมาณ จากนั้นจึงนำผล ข้อมูลที่ได้จากแบบสอบถาม มาจัดทำเป็นแบบจำลองในการประเมินสภาพผิวทางซึ่งทำให้ สามารถจัดระบบการบริหารและซ่อมบำรุงทางหลวงชนบท ให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน และ มีหลักเกณฑ์มากขึ้น ซึ่งจะเป็นผลดีสำหรับการวางแผนงานซ่อมบำรุงทางในอนาคต ให้มี ประสิทธิภาพสูงสุด