งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาช่วงเวลาที่เหมาะสมในการเปลี่ยนถ่ายน้ำมัน หล่อลื่นในเครื่องยนต์ดีเซล โดยได้ทำการศึกษาคุณสมบัติที่เปลี่ยนแปลงและปริมาณ สารปนเปื้อนที่เพิ่มขึ้นในน้ำมันหล่อลื่นแบบทั่วไป ตัวแปรที่บ่งชี้ถึงการเสื่อมสภาพของ น้ำมันหล่อลื่นเมื่อใช้งานไปตามระยะทางที่เพิ่มขึ้น รวมไปถึงการศึกษากำลังสูญเสีย จากการใช้น้ำมันหล่อลื่นที่มีระยะการใช้งานนานขึ้น การทดสอบแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนที่หนึ่งทำการทดสอบภาคสนามกับน้ำมันหล่อลื่น 3 ชนิด : น้ำมันหล่อลื่นสองชนิดแรก มีมาตรฐาน API CF ชั้นความหนืด SAE 15W-40 และ 20W-50 โดยผู้จำหน่ายแนะนำให้ ใช้งานได้ถึงระยะทาง 20,000 กิโลเมตร และน้ำมันหล่อลื่นชนิดที่สามมีมาตรฐาน API CH-4 มีชั้นความหนืด SAE 15W-40 และบริษัทผู้ผลิตอ้างว่าสามารถใช้งานเป็นระยะทางได้ถึง 40,000 กิโลเมตร ในการทดสอบภาคสนามใช้รถบรรทุก 5 คัน ทดสอบน้ำมันสองชนิดแรก และรถบรรทุกอีก 5 คันทดสอบน้ำมันชนิดที่สาม ทุกๆ ช่วงระยะทางที่กำหนด ได้ทำการ สุ่มตัวอย่างน้ำมันหล่อลื่น เพื่อวิเคราะห์คุณสมบัติที่เปลี่ยนไปและสารปนเปื้อนที่เพิ่มขึ้น ตามระยะทางที่ใช้งาน การทดสอบส่วนที่สองเป็นการนำน้ำมันหล่อลื่นทั้งสามแบบที่ผ่าน การใช้งานมาเป็นระยะทาง 0, 5,000, 7,500 และ 10,000 กิโลเมตร มาทำการทดสอบหา กำลังงานเสียดทานของเครื่องยนต์บนแท่นทดสอบแบบ Motoring Test ที่สภาวะความเร็ว รอบคงที่ และอุณหภูมิน้ำมันหล่อลื่นคงที่ที่ 90 องศาเซลเซียส ผลการทดสอบภาคสนามในกรณีของน้ำมันหล่อลื่นที่มีอายุการใช้งานประมาณ 20,000 กิโลเมตร พบว่าความหนืดที่ 100 องศาเซลเซียสมีค่าลดลงจากค่าความหนืดเริ่มต้นประมาณ ร้อยละ 7.0-23.3 ที่ระยะ 10,500-14,100 กิโลเมตร หลังจากนั้นค่าความหนืดมีแนวโน้ม เพิ่มขึ้น โลหะสึกหรอมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเมื่อการใช้งานมากขึ้น ส่วนใหญ่มีค่าค่อนข้างต่ำ เมื่อเทียบกับค่าแนะนำ ในทุกๆ ระยะการใช้งาน 20,000 กิโลเมตร ปริมาณเหล็กสึหรอมี ค่าเฉลี่ย 25.3-26.9 ส่วนในล้านส่วน กรณีของน้ำมันหล่อลื่นที่สามารถใช้งานได้ 40,000 กิโลเมตร ความหนืดที่ 100 องศาเซลเซียสมีค่าลดลงจากค่าความหนืดเริ่มต้นร้อยละ 15.5-20.0 ที่ระยะ 23,600-30,800 กิโลเมตร หลังจากนั้นค่าความหนืดมีแนวโน้มคงที่ ในทุกๆ ระยะการใช้งาน 20,000 กิโลเมตร ปริมาณเหล็กสึกหรอมีค่าเฉลี่ย 11.7 ล้านใน ล้านส่วน ผลการทดสอบวัดกำลังงานเสียดทานของเครื่องยนต์ พบว่าน้ำมันหล่อลื่นสองชนิดแรก เมื่อใช้ไปเป็นระยะทาง 5,000 กิโลเมตร ทำให้กำลังงานเสียดทานมีค่าต่ำกว่าน้ำมันหล่อลื่น ใหม่ร้อยละ 3.3-5.0 เมื่อใช้ไปถึงระยะทาง 10,000 กิโลเมตร ทำให้กำลังงานเสียดทานมีค่า ต่ำกว่าน้ำมันหล่อลื่นใหม่ร้อยละ 0.7-1.3 ส่วนน้ำมันหล่อลื่นชนิดที่สามเมื่อใช้ไปแล้วเป็น ระยะทาง 5,000 กิโลเมตร ทำให้กำลังงานเสียดทานมีค่าต่ำกว่าน้ำมันหล่อลื่นใหม่ร้อยละ 1.9-2.2 เมื่อใช้ไปถึงระยะทาง 10,000 กิโลเมตร ก่อให้เกิดกำลังงานเสียดทานโดยเฉลี่ย เท่ากับน้ำมันหล่อลื่นใหม่ ผลการศึกษาสามารถสรุปได้ว่าค่าความหนืดควรได้รับการพิจารณาเป็นตัวแปรที่เหมาะสม ในการบ่งชี้กำหนดการเปลี่ยนถ่าย ตัวแปรถัดไปที่น่าพิจารณาคือปริมาณเหล็กสึกหรอ อย่างไร ก็ตามในกรณีของรถบรรทุกหนักพบว่าการระบุระยะการเปลี่ยนถ่ายน้ำมันหล่อลื่นที่เหมาะสม กระทำได้ลำบาก เนื่องจากปัจจัยที่มีผลกระทบต่อคุณภาพและสารปนเปื้อนของน้ำมันหล่อลื่น ไม่ได้มาจากน้ำมันหล่อลื่นเพียงอย่างเดียว แต่มาจากปัจจัยสำคัญอื่นๆ ด้วย ได้แก่สภาพ เครื่องยนต์ การสูญเสียปริมาณน้ำมันหล่อลื่นระหว่างการใช้งาน ฯลฯ ดังนั้นการสุ่มตัวอย่าง น้ำมันหล่อลื่นออกมาตรวจสอบความหนืดและโลหะสึกหรอเป็นระยะๆ เป็นวิธีการที่จะได้ทราบ ระยะเวลาในการเปลี่ยนถ่ายที่เหมาะสม