การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาการพัฒนา ห้องสมุดดิจิตอลของมหาวิทยาลัย เพื่อศึกษาการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในการพัฒนาห้อง สมุดดิจิตอลของมหาวิทยาลัย รวมทั้งเปรียบเทียบความเห็นเกี่ยวกับปัญหาการพัฒนาห้อง สมุดดิจิตอลระหว่างผู้บริหารห้องสมุดและบุคลากรฝ่ายเทคโนโลยีสารนิเทศของห้องสมุด กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ ผู้บริหารห้องสมุดและบุคลากรฝ่าย เทคโนโลยีสารนิเทศของห้องสมุดมหาวิทยาลัย จำนวน 59 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ครั้งนี้คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่า t-test ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาห้องสมุดดิจิตอลของมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่เปิดให้บริการแล้วและมีระยะ เวลาการดำเนินงาน 1-2ปีและมากกว่า 4ปี โดยมีรูปแบบการให้บริการสืบค้นข้อมูล อิเล็กทรอนิกส์เป็นระบบเปิด ห้องสมุดมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ให้บริการฐานข้อมูลซีดีรอมด้านสาระสังเขประดับ ปริญญาโทและปริญญาเอกมากที่สุด การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศกับงานห้องสมุดส่วนใหญ่ใช้กับงานด้านการ บริการ โดยมีการใช้ไมโครคอมพิวเตอร์มากที่สุดและนิยมใช้เครื่องสแกนภาพร่วมกับ คอมพิวเตอร์ การพัฒนาห้องสมุดดิจิตอลของมหาวิทยาลัย ส่วนใหญ่มีการสร้างฐานข้อมูลขึ้นเอง โดยใช้ Microsoft Access เป็นโปรแกรมระบบจัดการฐานข้อมูล และ Adobe Acrobat เป็นโปรแกรมสร้างข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ และใช้ Hard Disk เป็นสื่อจัดเก็บข้อมูล ซึ่ง ส่วนใหญ่เป็นฐานข้อมูลด้านวิทยานิพนธ์ ห้องสมุดมหาวิทยาลัยส่วนใหญ่ใช้ระบบเครือข่ายภายในมหาวิทยาลัย และบางส่วน ใช้ระบบเครือข่ายระหว่างมหาวิทยาลัย โดยมีฝ่ายหรือแผนกเทคโนโลยีสารสนเทศโดยตรง ในห้องสมุด และมีนักคอมพิวเตอร์ของห้องสมุดทำหน้าที่ดูแลรับผิดชอบงานเทคโนโลยี สารสนเทศของห้องสมุด ส่วนใหญ่ห้องสมุดจัดสรรงบประมาณให้กับงานพัฒนาเทคโนโลยีห้องสมุดดิจิตอล สูงกว่า 10% ของงบประมาณที่ห้องสมุดได้รับซึ่งไม่เพียงพอ การพัฒนาห้องสมุดดิจิตอลของมหาวิทยาลัยมีปัญหามากเกี่ยวกับการขาดซอฟต์แวร์ ที่ใช้สร้างห้องสมุดดิจิตอล ลิขสิทธิของข้อมูล ปริมาณข้อมูลมีมาก บุคลากรไม่เพียงพอและ ขาดความชำนาญด้านการสร้างข้อมูล และงบประมาณไม่เพียงพอ ผู้บริหารห้องสมุดและบุคลากรฝ่ายเทคโนโลยีสารนิเทศของห้องสมุด มีความเห็น เกี่ยวกับปัญหาในการพัฒนาห้องสมุดดิจิตอลในภาพรวมมีความเห็นไม่แตกต่างกัน