การตอบสนองทางสรีรวิทยาของผักกาดหอมที่ปลูกในระบบพืชไร้ดินโดยใช้น้ำทิ้ง จากโรงงานผลิตน้ำตาลทราย เป็นการศึกษาในระบบไฮโดรโปนิคแบบสารละลายไม่หมุนเวียน ชนิดเติมอากาศ โดยใช้น้ำทิ้ง น้ำประปา 5 อัตรา คือ 0:100, 25:75, 50:50, 75:25 และ 100:0 และศึกษาในวัสดุปลูก 4 ชนิด (ทราย ขุยมะพร้าว ขี้เลื่อย และขี้เถ้าแกลบ) ใช้น้ำทิ้งร้อยละ 100 เพื่อศึกษาการสะสมปริมาณโลหะหนัก 5 ชนิด ได้แก่ โครเมียม แคดเมียม ตะกั่ว ทองแดง และนิกเกิล และธาตุอาหารหลักของพืช 5 ชนิด คือ ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส โพแทสเซียม แคลเซียม และแมกนีเซียม ร่วมกับการศึกษาการตอบสนองทางสรีร วิทยาของผักกาดหอม ได้แก่ ศักย์ของน้ำในใบ การชักนำการเปิดปากใบ อัตราการคายน้ำ การสะสมปริมาณโพรลีน การเจริญเติบโตส่วนยอด อัตราการเจริญเติบโต ความกว้างใบ พื้นที่ทรงพุ่ม ดัชนีพื้นที่ใบ น้ำหนักสด และน้ำหนักแห้ง ผลการศึกษาพบว่า ผักกาด หอมที่ปลูกในระบบไฮโดรโปนิคโดยใช้น้ำทิ้ง 100:0 นอกจากมีการสะสมโลหะหนัก 3 ชนิด คือ โครเมียม แคดเมียม และตะกั่ว มากที่สุดแล้วยังมีการสะสมธาตุอาหารหลัก 3 ชนิด คือ ไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมมากที่สุดด้วย สำหรับโลหะหนักอีก 2 ชนิด คือทองแดงและนิกเกิลรวมทั้งธาตุอาหารหลักที่เหลือ คือ แคลเซียมและแมกนีเซียม พบในผักกาดหอมที่ปลูกน้ำประปามากที่สุด นอกจากนี้ยังพบว่าผักกาดหอมที่ปลูกในระบบ ไฮโดรโปนิคมีการสะสมโครเมียมและนิกเกิลน้อยกว่าผักกาดหอมที่ปลูกในดิน และผักกาด หอมที่ปลูกในน้ำทิ้ง:น้ำประปา อัตรา 50:50 มีการเจริญเติบโตส่วนยอด อัตราการ เจริญเติบโต ความกว้างของใบพื้นที่ทรงพุ่ม ดัชนีพื้นที่ใบ น้ำหนักสด และน้ำหนัก แห้งสูงที่สุด แต่ไม่พบความแตกต่างของศักย์ของน้ำและการเปิดของปากใบผักกาดหอม ที่ปลูกในน้ำทิ้งทุกอัตรา สำหรับการปลูกผักกาดหอมในวัสดุปลูกโดยใช้น้ำทิ้งพบว่า ผักกาดหอมที่ปลูกในวัสดุปลูกทุกชนิดไม่มีการสะสมของแคดเมียม สำหรับโลหะหนักอีก 4 ชนิด พบโครเมียมในผักกาดหอมที่ปลูกในขุยมะพร้าว ตะกั่ว และทองแดงในผักกาดหอม ที่ปลูกในขี้เถ้าแกลบ และนิกเกิลในผักกาดหอมที่ปลูกในทรายและขี้เลื่อย นอกจาก นี้ยังพบว่า ผักกาดหอมที่ปลูกในขุยมะพร้าวมีธาตุไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียม สะสมสูง แต่การสะสมธาตุแคลเซียมและแมกนีเซียมพบในผักกาดหอมที่ปลูกในขี้เลื่อย อย่างไรก็ตามการปลูกผักกาดหอมในวัสดุปลูกทำให้การสะสมโครเมียม แคดเมียม ตะกั่ว และนิกเกิล น้อยกว่าผักกาดหอมที่ปลูกทั้งในน้ำทิ้งร้อยละ 100 และในดิน การศึกษา ในครั้งนี้ยังพบอีกว่าผักกาดหอมที่ปลูกในทรายทำให้ศักย์ของน้ำในใบต่ำที่สุด และ มีประมาณโพรลีนสะสมมากที่สุด รวมทั้งพบว่าผักกาดหอมที่ปลูกในขุยมะพร้าวมีการ เจริญเติบโตดีที่สุด โดยมีการเจริญเติบโตส่วนยอด อัตราการเจริญเติบโต ความกว้าง ของใบ พื้นที่ทรงพุ่ม ดัชนีพื้นที่ใบ น้ำหนักสด และน้ำหนักแห้งดีกว่าการปลูกใน วัสดุปลูกชนิดอื่น ๆ