งานวิจัยนี้ได้ศึกษาความสามารถในการดูดซับไอออนแคดเมี่ยมของเปลือกไข่ 2 ชนิด คือ เปลือกไข่ธรรมดาและเปลือกไข่ปลอดโปรตีน ทำการศึกษาพฤติกรรมการดูดซับ ของเปลือกไข่แบบกะโดยแบ่งเป็น 2 การทดลองคือ ศึกษาการดูดซับ ณ สภาวะสมดุลย์ ด้วยเปลือกไข่ขนาด 20-40, 40-60 และ60-80 เมช และ ศึกษาจลนพลศาสตร์ของการดูดซับ พบว่า ณ สภาวะสมดุลย์ที่ 120 นาที เปลือกไข่ธรรมดาและเปลือกไข่ปลอดโปรตีน ขนาด 60-80 เมช มีค่าปริมาณโลหะหนักแคดเมี่ยมที่ถูกดูดซับต่อกรัมของเปลือกไข่ (q(,max)) มากที่สุด เท่ากับ 1.6028 และ 1.3170 มิลลิโมลต่อกรัม ของเปลือกไข่ ตามลำดับ ตามสมการ Langmuir adsorption isotherm โดยเปลือกไข่ขนาดเล็กดูดซับ แคดเมี่ยมได้มากกว่าขนาดใหญ่ และการดูดซับของเปลือกไข่ที่ประกอบด้วยหมู่คาร์บอก ซิล หมู่เอมีน และกลุ่มซัลเฟตของโปรตีน ร่วมจับโลหะหนักแคดเมี่ยม จึงทำให้เปลือก ไข่ธรรมดาดูดซับแคดเมี่ยมได้มากกว่าเปลือกไข่ปลอดโปรตีน สำหรับจลนพลศาสตร์ของ การดูดซับ พบว่าการดูดซับแคดเมี่ยมของเปลือกไข่ทั้ง 2 ชนิดเป็นปฏิกิริยาอันดับ 1 มีขั้นกำหนดอัตราเร็วของการดูดซับอยู่ในขั้นการแพร่ภายในอนุภาค ตั้งแต่เวลา 30 -90 นาที โดยอัตราเร็วการแพร่แคดเมี่ยมผ่านชั้นฟิลม์และภายในอนุภาคเปลือกไข่จะ แปรผันตรงกับความเข้มข้นเริ่มต้นของสารละลายแคดเมี่ยม และอุณหภูมิ และพบว่าการ ละลายของเปลือกไข่ ทำให้ค่า pH ของสารละลายสูงขึ้นและทำให้สารละลายมีความเป็น บัฟเฟอร์มากขึ้น จึงช่วยให้การดูดซับแคดเมี่ยมมีประสิทธิภาพดีขึ้นด้วย