เพื่อศึกษากลไกพื้นฐานในการรอดชีวิตของสาหร่ายเกลียวทอง (~iSpirulina platensis~i C(,1)) ในสภาวะที่ขาดไนโตรเจน วิทยานิพนธ์เรื่องนี้ได้ทำการทดลอง ในห้องทดลองโดยเลี้ยง ~iS. platensis~i C(,1) ให้อยู่ในสภาวะที่ขาดไนโตรเจน และ มีความเข้มแสงประมาณ 80(+,m)E m(,-2) s(-1) จากนั้นทำการสังเกตการเปลี่ยนแปลง ขององค์ประกอบทางชีวเคมี เช่น ไฟโคบิลิโปรตีน คลอโรฟิลล์ โปรตีน และคาร์โบไฮเดรต ภายในเซลล์ของ ~iS. platensis~i C(,1) นอกจากนี้ยังทำการศึกษาการเปลี่ยนแปลง ของโครงสร้างไฟโคบิลิโซม การแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการสร้างไฟโคบิลิโซม และ วัดกิจกรรมการสังเคราะห์แสงที่มีการเปลี่ยนแปลงหลังจาก ~iS. platensis~i C(,1) ขาดไนโตรเจน จากการศึกษาพบว่า ~iS. platensis~i C(,1) มีสีที่เปลี่ยนจากสีเขียว แกมน้ำเงินเป็นสีเขียวอมเหลืองหลังจากขาดไนโตรเจนประมาณ 24 ชั่วโมง และมีสี เหลืองเพิ่มขึ้นหลังจากขาดไนโตรเจนประมาณ 72 ชั่วโมง เมื่อทำการวัดการเปลี่ยนแปลง ของรงควัตถุ (ไฟโคบิลิโปรตีน และ คลอโรฟิลล์) โปรตีน และคาร์โบไฮเดรตภายในเซลล์ พบว่าปริมาณไฟโคบิลิโปรตีน คลอโรฟิลล์ และ โปรตีนของ ~iS. platensis~i C(,1) ที่มีการขาดไนโตรเจนลดลง ส่วนคาร์โบไฮเดรตซึ่งเป็นผลิตผลของกระบวนการสังเคราะห์ แสงกลับเพิ่มขึ้น การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า ~iS. platensis~i C(,1) มีการปรับตัวเพื่อให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ในสภาวะที่ขาดไนโตรเจนโดยมีการเปลี่ยน แปลงองค์ประกอบของรงควัตถุ และสารชีวเคมีภายในเซลล์ ในการศึกษาการเปลี่ยนแปลง ของไฟโคบิลิโซม (phycobilisomes, PBS) และการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับการ สร้างไฟโคบิลิโซม พบว่า linker polypeptide ขนาด 33 kDa หายไปหลังการขาดไนโตรเจน ประมาณ 48 ชั่วโมง ขณะที่ mRNA ของยีนไฟโคไซยานินขนาด 3.5 kb กำหนดการสร้าง โปรตีนของ rod ในส่วนของ phycocyanin subunit และ linker polypeptide สูญหายไป หลังการขาดไนโตรเจน 8 ชั่วโมง ปริมาณ mRNA ของยีนไพโคไซยานินขนาด 1.4 และ 1.5 kb (กำหนดการสร้างโปรตีนของ rod ในส่วนของ phycocyanin subunit) และ mRNA ของ ยีนอัลโลไฟโคไซยานินขนาด 1.4 kb (กำหนดการสร้างโปรตีนของ core ในส่วนของ allophycocyanin subunit) มีการลดลงอย่างมากหลังการขาดไนโตรเจน 8 ชั่วโมง และ ปริมาณ mRNA ของยีนอัลโลไฟโคไซยานินขนาด 1.7 kb (กำหนดการสร้างโปรตีนของ core ในส่วนของ allophycocyanin subunit และ linker core polypeptide) และ mRNA ของ ยีน linker core membrane polypeptide ขนาด 2.9 kb มีการลดลงอย่างมากหลังการ ขาดไนโตรเจน 16 ชั่วโมง จากผลของการสูญหายไปของ linker polypeptide ขนาด 33 kDa และการแสดงออกของยีนที่เกี่ยวข้องกับ การสร้างไฟโคบิลิโซมที่ลดลง แสดงให้ เห็นว่ามีการสังเคราะห์ไฟโคบิลิโซมลดลง นอกจากนี้การสูญหายไปของ linker polypeptide ขนาด 33 kDa ทำให้ไฟโคบิลิโซม rod สั้นลง เนื่องจากมีการสูญเสีย terminal phycocyanin hexamer ของ PBS rods การเปลี่ยนแปลงของปริมาณไฟโคบิลิโปรตีนและองค์ประกอบของโครงสร้างไฟโคบิลิโซม สอดคล้องกับกิจกรรมการสังเคราะห์แสงที่ลดลง เนื่องจากการลดลงของกิจกรรมการ สังเคราะห์แสงที่ photosystem II เท่านั้น ขณะที่กิจกรรมการสังเคราะห์แสงที่ photosystem I นั้นไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากผลการทดลองทั้งหมดที่ได้ดำเนินการใน วิทยานิพนธ์นี้สามารถอธิบายถึงกลไกอย่างคร่าว ๆ ของการรอดชีวิตของ ~iS. platensis~i C(,1) ในสภาวะที่ขาดไนโตรเจนได้