งานวิจัยนี้ศึกษาการชุบเคลือบผิวโลหะผสมสังกะสี-นิเกิลด้วยไฟฟ้าบนแผ่นรองรับ เหล็กกล้าคาร์บอนต่ำในถังชุบแบบด่างเพื่อเพิ่มสมบัติด้านความต้านทานการกัดกร่อน และศึกษาอิทธิพลของตัวแปรต่างๆ ได้แก่ ความหนาแน่นกระแสไฟฟ้า ปริมาณนิเกิลในถังชุบ และความหนาของผิวเคลือบ พบว่าตัวแปรต่างๆ ส่งผลต่อโครงสร้างจุลภาคที่เป็นปัจจัยสำคัญ ต่อสมบัติความต้านทานการกัดกร่อน โครงสร้างจุลภาคที่ให้ความต้านทานการกัดกร่อนสูง ที่สุดในบรรดาโครงสร้างที่พบคือโครงสร้าง whisker ซึ่งได้จากการชุบที่ความหนาแน่นกระแส ไฟฟ้า 4 A/dm(2) ความหนา 16 ไมครอน (หรือชุบเป็นเวลานาน 22 นาที) ปริมาณนิเกิลใน สารละลาย 18% โดยน้ำหนัก ปริมาณนิเกิลที่พบในผิวเคลือบเท่ากับ 10.20% โดยเมื่อทดสอบ ด้วยเทคนิค salt spray test ให้ค่าความต้านทานการกัดกร่อนสูงที่สุดที่ 384 ชั่วโมงของการ เกิดสนิมแดง 5% เมื่อศึกษาพฤติกรรมการกัดกร่อนด้วยเทคนิค potentiodynamic scan มีอัตราการกัดกร่อนต่ำที่สุดที่ 15.89 mpy (mil per year) และเมื่อวิเคราะห์ด้วยเทคนิค X-ray diffraction พบการจัดเรียงตัวของอะตอมในระนาบผลึกที่มีความหนาแน่นสูงสุดคือ (00(+,i)) ได้แก่ (002) และ (004) โดยมี 64.71% RTC (Relative Texture Coefficient)