วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้จะศึกษาการเพิ่มความสามารถในการถ่ายเทความร้อนชุด แลกเปลี่ยนความร้อนฮีตไปป์แบบอากาศสู่อากาศด้วยสนามไฟฟ้า โดยสร้างกลุ่มท่อฮีตไปป์ แบบเทอร์โมไซฟอนซึ่งทำด้วยท่อทองแดงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.2 ซม. ยาว 80 ซม. จำนวน 42 แท่ง บรรจุน้ำกลั่น หรือ R-134a เป็นสารทำงาน แล้วป้อนแรงดันไฟฟ้าสูงให้กับ ลวดทองแดงขนาด 1 มม. ซึ่งทำหน้าที่เป็นขั้วบวก (Positive wire electrodes) โดยวางใน ลักษณะสมมาตรกับกลุ่มท่อด้านควบแน่น (Condenser) เพื่อศึกษาผลของตัวแปร ชนิดสาร ทำงาน ช่วงอุณหภูมิการทำงานที่ป้อนเข้าอีแวปอเรเตอร์ (Evaporator) และรูปแบบการไหล ของอากาศ (สวนทางและตามทาง) โดยการปรับเปลี่ยนขนาดแรงเคลื่อนไฟฟ้าช่วง 0-17.5 kV และช่วงค่าเรย์โนลสด์ (Reynolds number) 58-230 ในการศึกษาส่วนแรกจะหาสมรรถนะ ชุดแลกเปลี่ยนความร้อนฮีตไปป์แบบเทอร์โมไซฟอนเมื่อใช้น้ำเป็นสารทำงาน ในกรณีมีสนาม ไฟฟ้าจะทำให้สมรรถนะของระบบและค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนเพิ่มขึ้น 15% (ที่ Re=58 และแรงดันไฟฟ้าที่ป้อน 17.5 kV) ค่ากำลังไฟฟ้า (P) ที่ใช้สร้างสนามไฟฟ้าสูงสุดมีค่า ประมาณ 25% ของอัตราการถ่ายเทความร้อนที่ได้รับเพิ่มขึ้น ((+,D)Q) ความสามารถในการ ถ่ายเทความร้อนที่เพิ่มขึ้นจะแปรผันโดยตรงกับอิทธิพลของสนามไฟฟ้าทำให้เกิดภาวะโคโรนา (Corona wind) และแปรผกผันกับค่าเรย์โนลสด์นัมเบอร์ นอกจากนี้ได้เสนอสมการ สหสัมพันธ์ของนัสเซลท์นัมเบอร์สำหรับกลุ่มท่อภายใต้สนามไฟฟ้าเอาไว้ซึ่งมีค่าผิดพลาด ไม่เกิน (+,ฑ)5% การศึกษาในส่วนที่สองจะทดสอบชุดแลกเปลี่ยนความร้อนฮีตไปป์แบบเทอร์โมไซฟอนเมื่อ ใช้ฟรีออน (R-134a) เป็นสารทำงาน ได้เสนอสมการสหสัมพันธ์ของนัสเซลท์นัมเบอร์สำหรับ กลุ่มท่อภายใต้สนามไฟฟ้าเอาไว้ซึ่งมีค่าผิดพลาดไม่เกิน (+,ฑ)5% นอกจากนี้ได้พัฒนาโปรแกรม คอมพิวเตอร์เพื่อจำลองสถานการณ์ต่างๆ เช่น ช่วงอุณหภูมิการทำงานของระบบ ชนิดสารทำงาน ขนาดมิติของเครื่อง รูปแบบการไหล และขนาดแรงเคลื่อนไฟฟ้า เมื่อสมมุติให้อัตราการถ่ายเท ความร้อนในแต่ละแถวของชุดแลกเปลี่ยนความร้อนมีค่าไม่เท่ากัน (Non-uniform heat transfer Method) จะพบว่า ในกรณีลักษณะการไหลอากาศเป็นแบบสวนทางและตามทางจะให้ค่าอัตรา การถ่ายเทความร้อนในแต่ละแถวสอดคล้องกับการวิจัยที่ผ่านมา จากการเปรียบเทียบค่าอัตรา การถ่ายเทความร้อนที่คำนวณจากโปรแกรมแบบจำลองทางคณิตศาสตร์และจากผลการทดลอง พบว่าให้ค่าผิดพลาดไม่เกิน (+,ฑ)10%