งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการผลิตโปรตีนส่วนที่ห่อหุ้มไวรัส ไข้เลือดออก (Dengue viral coat protein, D(,2)E) ที่ถูกนำมาแสดงออกในรีคอมบิแนนท์ยีสต์ พิเชีย พาสทอรีส (~iGPEs17~i) โดยศึกษาปริมาณความเข้มข้นเริ่มต้นของกลีเซอรอลในระยะ ที่เป็นเฟสของการเจริญต่อการเพิ่มปริมาณชีวมวล พบว่าความเข้มข้นของกลีเซอรอลมีความ สัมพันธ์เป็นเส้นตรงต่อปริมาณชีวมวลที่ได้ และความเข้มข้นของสับสเตรทไม่มีผลการยับยั้ง การเจริญ นอกจากนี้ยังพบว่าอาหาร Basal salt medium ที่นำมาใช้นั้นสามารถสนับสนุนการ เจริญได้โดยไม่มีปัจจัยจำกัดจากสารอาหารอื่น ดังนั้นการเพิ่มปริมาณชีวมวลจึงสามารถทำได้ โดยปรับความเข้มข้นของกลีเซอรอลให้เพิ่มขึ้น ดังนั้นในการศึกษาจึงเลือกใช้กลีเซอรอลที่ความ เข้มข้น 2% (มวลต่อปริมาตร) เพราะนอกจากจะให้ปริมาณชีวมวลสูงเทียบเท่ากับที่ใช้ กลีเซอรอลที่ความเข้มข้น 3 และ 4% แล้วยังสามารถทำให้การควบคุมปริมาณออกซิเจนที่ละลาย อยู่ในถังหมักได้โดยไม่เกิดการจำกัดออกซิเจนภายในถังหมัก ทำให้มีการสิ้นเปลืองออกซิเจน บริสุทธิ์น้อยกว่าการใช้กลีเซอรอลที่ความเข้มข้นสูง ในระยะที่เป็นเฟสของการผลิตโปรตีน ส่วนที่ห่อหุ้มไวรัสไข้เลือดออกนั้นพบว่า ความเข้มข้นของเมธานอลเป็นปัจจัยหนึ่งที่มีความ สำคัญต่อการผลิตโปรตีน จากการทดสอบในอาหาร Basal salt medium ที่มีการแปรผันความเข้มข้น ของเมธานอลที่ 0.25, 0.4, 0.5, 1, 2, 3 และ 4% (ปริมาตรต่อปริมาตร) พบว่าอัตราการเจริญ จำเพาะสูงสุด ((+,m)(,max)), ปริมาณมวลเซลล์และปริมาณโปรตีนที่ผลิตได้ เพิ่มขึ้นตามความ เข้มข้นของเมธานอล โดยค่าอัตราการเจริญจำเพาะสูงสุด ((+,m)(,max)), ปริมาณชีวมวล ที่เพิ่มขึ้นและปริมาณโปรตีนสูงสุดที่ความเข้มข้นของเมธานอลเท่ากับ 0.5% (ปริมาตรต่อปริมาตร) เท่ากับ 0.0064 (ชั่วโมง(-1)), 8.92 กรัมน้ำหนักแห้งต่อลิตรและ 115 ไมโครกรัมต่อลิตรตามลำดับ พบว่าเซลล์เจริญและผลิตโปรตีนได้น้อยเมื่อใช้เมธานอลความ เข้มข้น 1% และ 2% (ปริมาตรต่อปริมาตร) และไม่พบการผลิตโปรตีนในสภาวะที่มีการเจริญ น้อยมากเมื่อใช้เมธานอลความเข้มข้น 3% และ 4% นั้น อาจเป็นผลมาจากความเป็นพิษของ เมธานอลต่อเซลล์ที่ความเข้มข้นนั้น ดังนั้นเพื่อทดสอบว่า สัดส่วนที่เหมาะสมระหว่าง ปริมาณชีวมวลและความเข้มข้นของเมธานอลมีผลต่อพารามิเตอร์ทั้งสามที่กล่าวมา จึงได้ทำการ ศึกษาผลของการเพิ่มปริมาณชีวมวลต่อการเพิ่มการผลิตโปรตีนส่วนที่ห่อหุ้มไวรัสไข้เลือกออก โดยทดสอบในระดับขวดทดลองที่ความเข้มข้นของชีวมวลต่าง ๆ คือ 5, 15, 20, 30 และ 40 กรัมต่อลิตรในเมธานอลความเข้มข้น 0.5% - 2.0% พบว่า การเพิ่มปริมาณชีวมวลมีผลต่อการ เพิ่มปริมาณโปรตีนส่วนที่ห่อหุ้มไวรัสไข้เลือดออก แต่การเพิ่มปริมาณโปรตีนไม่เป็นสัดส่วน โดยตรงต่อปริมาณชีวมวล ซึ่งอาจเป็นผลมาจากการขาดออกซิเจนในสภาวะที่มีชีวมวลความ เข้มข้นสูง การเพิ่มความเข้มข้นของเมธานอลขึ้นเป็นผลทำให้เวลาที่ใช้ในการผลิตโปรตีน สูงสุดที่ความเข้มข้นนั้นมากขึ้นตาม ในการทดลองต่อมาทำการศึกษาผลของอัตราการใช้เมธานอลของชีวมวลต่อการเพิ่มการผลิต โปรตีนในถังหมัก พบว่าอัตราการใช้เมธานอลต่อลิตรต่อชั่วโมง ในการเติมเมธานอลแบบกะใน อัตราดังกล่าวให้กับเซลล์ในถังหมัก พบว่ามีผลต่อการเพิ่มปริมาณชีวมวลที่ได้โดยมีค่าชีวมวล สูงกว่าการเลี้ยงในขวดทดลองประมาณ 6.9 เท่า แต่ปริมาณโปรตีนที่ห่อหุ้มไข้เลือดออก ที่ได้จากการเลี้ยงในถังหมักเมื่อมีการเติมเมธานอลด้วยอัตราดังกล่าวนั้นไม่ต่างกับการ เลี้ยงในขวดทดลองคืออยู่ในช่วง 200 - 400 ไมโครกรัมต่อลิตร การใช้วิธีการเติมเมธานอล แบบกะนั้นอาจจะไม่เหมาะสมกับการผลิตโปรตีน ดังนั้นจึงไม่สามารถเพิ่มการผลิตโปรตีนได้ ทั้งนี้อาจเกี่ยวข้องกับปัจจัยอื่นที่มีผลต่อการเจริญและการผลิตโปรตีนมากกว่า ได้แก่ อัตราการเจริญหรือปริมาณเอนไซม์โปรติเอสที่อาจมีผลต่อการย่อยสลายปริมาณรีคอมบิแนนท์ โปรตีนที่ได้