การป้องกันการเข้าทำลายของแมลงวันผลไม้ของชมพู่พันธุ์เพชรสายรุ้งในจังหวัด เพชรบุรี แบ่งการศึกษาเป็น 2 ส่วนคือ 1) ศึกษาอิทธิพลของวัสดุห่อผล 6 ชนิด ต่อการป้องกัน การเข้าทำลายของแมลงวันผลไม้และต่อการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของชมพู่พันธุ์เพชรสายรุ้ง 2) ศึกษาแนวทางการจัดการแมลงวันผลไม่ (Oriental fruit fly

~iBactocera dorsalis~i) โดยการประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ผลการศึกษาอิทธิพลของวัสดุห่อผล 6 ชนิด ต่อการ ป้องกันการเข้าทำลายของแมลงวันผลไม้และต่อการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของชมพู่ 3 ระยะ คือ 9 18 และ 27 วัน หลังการห่อผล พบว่า วัสดุห่อผลทุกชนิดสามารถป้องกันการร่วง การเข้า ทำลายของแมลงวันผลไม้ของผลชมพู่และการเกิดโรคของผลชมพู่ โดยพลาสติกหูหิ้ว พลาสติก โพลีโพรพิลีนและกระดาษหนังสือพิมพ์ทำให้น้ำหนักผลชมพู่มากกว่าวัสดุห่อผลชนิดอื่น และ ผลชมพู่ที่ห่อด้วยพลาสติกหูหิ้วพลาสติกโพลีโพรพิลีน พลาสติกใสและผ้าใยสังเคราะห์ โพลีโพรพิลีนทำให้ความยาวของผลมากกว่าวัสดุห่อผลที่เหลือ การห่อผลด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์ และกระดาษคราฟท์ทำให้สีเขียวของชมพู่ปรากฏน้อยที่สุด แต่การห่อผลชมพู่ด้วยพลาสติกใส ทำให้ผลชมพู่มีสีแดงปรากฏมากที่สุด นอกจากนี้ยังพบว่า ปริมาณคลอโรฟิลล์และแอนโธไซยานิน ของผลชมพู่ที่ห่อด้วยกระดาษปรากฏน้อยกว่าชมพู่ที่ห่อด้วยวัสดุสังเคราะห์ ในขณะที่การ ห่อผลด้วยผ้าใยสังเคราะห์โพลีโพรพิลีนและพลาสติกใสทำให้ผลชมพู่มีปริมาณแอนโธไซยานิน สูงกว่าการใช้วัสดุชนิดอื่น ๆ ห่อผล และพบว่าการห่อผลด้วยผ้าใยสังเคราะห์โพบีโพรพิลีน กระดาษคราฟท์ และกระดาษหนังสือพิมพ์ทำให้ชมพู่มีปริมาณของแข็งที่ละลายได้สูงกว่าการใช้ วัสดุชนิดอื่น ๆ ห่อผล และยังพบอีกด้วยว่า ผลชมพู่ที่ถูกห่อด้วยกระดาษคราฟท์แะลกระดาษ หนังสือพิมพ์ ทำให้ปริมาณน้ำตาลทั้งหมดสูงกว่าผลชมพู่ที่ห่อด้วยวัสดุสังเคราะห์ นอกจากนี้ยังพบว่าทิศตะวันตกและทิศใต้มีผลต่อน้ำหนัก ความกว้าง และปริมาณน้ำตาลทั้งหมด ของผลชมพู่ สำหรับคะแนนด้านประสาทสัมผัส พบว่าวัสดุห่อผลมีอิทธิพลต่อคะแนนความหวาน ขนาด และสีของผลชมพู่ โดยการห่อผลด้วยกระดาษคราฟท์จะมีความหวานมากที่สุด สำหรับการ ห่อผลด้วยพลาสติกโพลีโพรพิลีน และพลาสติกหูหิ้วทำให้ผลมีขนาดใหญ่ ส่วนการห่อผลด้วย ผ้าใยสังเคราะห์โพลีโพรพิลีนและพลาสติกใสทำให้สีของผลเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภคมาก ที่สุด และพบว่าเมื่อสัมประสิทธิการทะลุผ่านของแสงเพิ่มขึ้น ปริมาณของคลอโรฟิลล์และ แอนโธไซยานินเพิ่มขึ้น แต่ปริมาณน้ำตาลทั้งหมดลดลง และเมื่ออุณหภูมิภายในวัสดุห่อผล เพิ่มมากขึ้น คลอโรฟิลล์ แอนโธไซยานินและปริมาณน้ำตาลทั้งหมดลดลง นอกจากนี้ยังพบว่า เมื่อปริมาณคลอโรฟิลล์สูงขึ้น คะแนนทดสอบคุณภาพด้านประสาทสัมผัส ขนาด ความกรอบ ความ ฉ่ำน้ำ สีและความฝาดเพิ่มขึ้น แต่คะแนนความหวานลดลง และเมื่อปริมาณแอนโธไซยานินเพิ่มขึ้น คะแนนขนาด ความกรอบ ความฝาด และสีเพิ่มขึ้น แต่คะแนนความฉ่ำน้ำและความหวานลดลง ส่วนเมื่อปริมาณน้ำตาลทั้งหมดเพิ่มขึ้น คะแนนความกรอบ ความหวาน และสีเพิ่มขึ้น แต่ คะแนนขนาด ความฉ่ำน้ำ และความฝาดลดลง ส่วนผลการศึกษาแนวทางการจัดการแมลงวันผลไม้ (Oriental fruit fly

~iBactocera dorsalis~i) โดยการประยุกต์ใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์โดยการใช้เทคนิค การวิเคราะห์แบบหลายปัจจัย (MCDM: Multi Criteria Decision Making) พบว่า ระดับ ความเหมาะสมในการส่งเสริมการระบาดของแมลงวันผลไม้ของหมู่ที่ 1 2 4 และ 5 ตำบล ท่าไม้รวด อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มีความเหมาะสมในการส่งเสริมการแพร่ระบาดรุนแรง (S(,2)) แต่หมู่ที่ 3 6 และ 8 มีความเหมาะสมในการส่งเสริมการแพร่ระบาดปานกลาง (S(,1)) สำหรับหมู่ที่ 7 มีความเหมาะสมในการส่งเสริมการแพร่ระบาดน้อย (S(,0))