วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ศึกษา (1) แบบการเรียน ความสุขในการเรียน และทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ของนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างแบบการเรียนความสุขในการเรียน และทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ของนักเรียนของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และ (3) วิเคราะห์ความสุขในการเรียนและทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ จำแนกตามแบบการเรียนกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดอ่างทอง จำนวน 411 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถามเกี่ยวกับแบบการเรียนตามแนวคิดของ Grasha และ Riechmann (1975) แบบสอบถามเกี่ยวกับความสุขในการเรียนตามทฤษฏีการเรียนรู้อย่างมีความสุข ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขึ้นพื้นฐาน (2540) แบบสอบถามเกี่ยวกับทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ ตามแนวคิดของ Hautamäki et al. (2002) และแบบทดสอบเกี่ยวกับทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ด้านสมรรถนะในการเรียนรู้ตามแนวคิดของ Hautamäki et al. (2002) การวิเคราะห์ข้อมูล (1) วิเคราะห์โดยใช้สถิติภาคบรรยาย ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุด ส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐาน และการวิเคราะห์ไขว้ (2) การวิเคราะห์โดยใช้สถิติอนุมาน ได้แก่ สถิติทดสอบไค-สแควร์ สถิติที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวน (one-way ANOVA) ผลการวิจัยที่สำคัญสรุปได้ดังนี้ (1) นักเรียนส่วนใหญ่มีแบบการเรียนแบบมีส่วนร่วมมากที่สุด รองลงมาได้แก่แบบการเรียนแบบร่วมมือ แบบการเรียนแบบแข่งขัน แบบการเรียนแบบพึ่งพา แบบการเรียนแบบหลีกเลี่ยง และแบบการเรียนแบบอิสระตามลำดับ ผลการวิเคราะห์ด้วยสถิติทดสอบไค-สแควร์ของตัวแปรแบบการเรียนกับเพศและเกรดฉลี่ยสะสม พบว่ามีความสัมพันธ์กับแบบการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (2) นักเรียนส่วนใหญ่มีความสุขในการเรียนระดับมาก ผลการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของความสุขในการเรียน พบว่าเพศและเกรดเฉลี่ยสะสมมีผลต่อความสุขในการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (3) นักเรียนส่วนใหญ่มีทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ในระดับมาก ผลการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ พบว่าขนาดโรงเรียน เพศและเกรดเฉลี่ยสะสมมีผลต่อทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (4) แบบการเรียนมีความสัมพันธ์กับความสุขในการเรียน แบบการเรียนมีความสัมพันธ์กับทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ และความสุขในการเรียนมีความสัมพันธ์กับทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (5) แบบการเรียนต่างกันมีผลต่อความสุขในการเรียนแตกต่างกัน และแบบการเรียนต่างกันมีผลต่อทักษะการเรียนเพื่อการเรียนรู้แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05