วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบการขนส่งสินค้าตู้คอนเทนเนอร์ภายในประเทศ ทางถนน ทางราง และทางชายฝั่ง เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ด้วยการวิเคราะห์เอกสารที่เกี่ยวข้อง (Document Analysis) โดยอาศัยข้อมูลทุติยภูมิ (Secondary data) จากเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับรูปแบบการขนส่งภายในประเทศ และข้อมูลปฐมภูมิ (Primary data) จากการสำรวจพื้นที่จริงและทำการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth interview) กับหน่วยงานและบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการขนส่งภายในประเทศ จากการสำรวจการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ระหว่างจังหวัดประจวบคีรีขันธ์กับสถานีบรรจุและแยกสินค้ากล่องลาดกระบัง (ICD) หรือท่าเรือแหลมฉบังในการขนส่งแต่ละรูปแบบ สามารถแยกค่าใช้จ่ายในการขนส่งได้เป็น 2 ส่วน คือ ค่าใช้จ่ายที่ใช้ในการยกขนตู้คอนเนอร์ ซึ่งต้องมีกิจกรรมนี้ในช่วงที่มีการเปลี่ยนรูปแบบการขนส่ง และค่าใช้จ่ายในการขนส่ง โดยได้แสดงค่าใช้จ่ายและระยะเวลาของการขนส่งแต่ละรูปแบบ พบว่าการขนส่งทางชายฝั่ง (เรือ) มีค่าใช้จ่ายมากที่สุด มีค่าใช้จ่าย 13,650 บาท/เที่ยว ส่วนการขนส่งสินค้าทางราง (รถไฟ) จะมีค่าใช้จ่ายต่ำที่สุด มีค่าใช้จ่าย 9,350 บาท/เที่ยว ส่วนการขนส่งสินค้าทางถนน (รถบรรทุกกึ่งพ่วง 18 ล้อ) มีค่าใช้จ่าย 9,600 บาท/เที่ยว นอกจากนี้ยังได้เปรียบเทียบประสิทธิภาพการขนส่งทั้ง 3 รูปแบบ มีปัจจัยที่ใช้กำหนดประสิทธิภาพ 3 ปัจจัย คือ ต้นทุนค่าขนส่ง ความถี่ในการบริการขนส่ง และระยะเวลาในการขนส่ง ซึ่งได้ผลสรุปว่า การขนส่งทางถนนมีประสิทธิภาพมากที่สุด รองลงมาคือ ทางราง และชายฝั่ง ตามลำดับ เมื่อพิจารณาถึงความเป็นไปได้ในการขนส่งในประสิทธิภาพที่ยอมรับได้ และเพื่อให้ต้นทุนต่ำที่สุดจึงพิจารณาใช้การขนส่ง 2 วิธีคือทางถนนและทางราง ซึ่งมีแนวทางในการออกแบบแนวทางการขนส่งโดยให้กระทบกับรูปแบบการดำเนินงานเดิมของบริษัทตัวอย่างน้อยที่สุด