วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ศึกษาผลของการออกกำลังกายท่าฤๅษีดัดตน ที่มีต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและความอ่อนตัวในผู้หญิงวัยทำงาน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเป็นอาสาสมัครที่มีอายุระหว่าง 25-50 ปี จากโรงเรียนพณิชยการสุโขทัย จังหวัดกรุงเทพฯ จำนวน 36 คน สุ่มอย่างง่ายเข้ากลุ่มทดลองจำนวน 18 คน และกลุ่มควบคุมจำนวน 18 คน กลุ่มทดลองให้ออกกำลังกายท่าฤๅษีดัดตนเป็นเวลา 8 สัปดาห์ๆ ละ 3 วันๆ ละ 50 นาที และกลุ่มควบคุมให้ดำเนินชีวิตประจำวันตามปกติ ผู้วิจัยทำการทดสอบความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ (กล้ามเนื้อเหยียดเข่า) และความอ่อนตัวของกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง ก่อนการทดลอง หลังการทดลอง 4 สัปดาห์ และหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ค่าที และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวชนิดวัดซ้ำ เมื่อพบความแตกต่างนำมาเปรียบเทียบเป็นรายคู่โดยวิธีของแอลเอสดี โดยทดสอบความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเหยียดเข่าของกลุ่มทดลอง หลังการทดลอง 8 สัปดาห์ เพิ่มขึ้นแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความอ่อนตัวของลำตัวของกลุ่มทดลองหลังการทดลอง 4 สัปดาห์และ 8 สัปดาห์ เพิ่มขึ้นแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ความอ่อนตัวของข้อไหล่ท่ายกแขนขึ้นและกางแขนออกของกลุ่มทดลองหลังการทดลอง 4 สัปดาห์และ 8 สัปดาห์ ไม่แตกต่างกัน และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความอ่อนตัวของลำตัว ค่าเฉลี่ยความอ่อนตัวของข้อไหล่ ความอ่อนตัวของข้อสะโพกของกลุ่มควบคุม หลังการทดลอง 4 สัปดาห์และ 8 สัปดาห์ ไม่แตกต่างกัน สรุปผลการวิจัย การออกกำลังกายท่าฤๅษีดัดตนเป็นการออกกำลังกายที่สามารถเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ และเพิ่มความอ่อนตัวของลำตัวในผู้หญิงวัยทำงานได้ อย่างไรก็ดีความอ่อนตัวของข้อไหล่ท่ายกแขนขึ้น และท่ากางแขนออก และการงอข้อสะโพก ไม่มีความแตกต่างกัน ทั้งในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม