วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสบการณ์และการรับรู้ความหมายในชีวิตของผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ผู้วิจัยคัดเลือกผู้ให้ข้อมูลแบบเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ โดยมีผู้ให้ข้อมูลทั้งหมด 8 คน ผู้วิจัยเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์ข้อมูลตามระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพแบบทีมวิจัยเห็นชอบร่วมกัน ผลการศึกษาพบประเด็นหลักทั้งหมด 5 ประเด็นหลัก ได้แก่ (1) การเรียนรู้ที่จะอยู่กับความไม่มั่นคงในใจจากการติดเชื้อ ในตอนแรกผู้ติดเชื้อเผชิญกับความกลัว รู้สึกโดดเดี่ยวเมื่อทราบว่าตนเองติดเชื้อ จากนั้นจึงอาศัยหลักความเชื่อที่ตนยึดถือเพื่อปรับใจให้สามารถยอมรับความเป็นจริงที่เกิดขึ้นได้ เริ่มเปิดใจทำความรู้จักกับการเป็นผู้ติดเชื้อ และแสวงหาแหล่งให้ความรู้ความช่วยเหลือ (2) ความรัก ความเข้าใจจากคนรอบข้างทำให้รักตนเอง รักชีวิต กล่าวคือการได้รับความเข้าใจและการยอมรับจากบุคคลสำคัญในชีวิต และการได้รับการประคับประคองและให้กำลังใจจากทีมสุขภาพ เป็นความหมายที่ทำให้ผู้ติดเชื้อรักชีวิตและหันมารับการรักษาอย่างต่อเนื่อง (3) การค้นพบแรงบันดาลใจ ที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ และการมุ่งสู่อนาคต โดยแบบอย่างชีวิตของผู้ติดเชื้อที่ประสบความสำเร็จและบุคคลสำคัญในชีวิต เป็นสิ่งกระตุ้นให้ผู้ติดเชื้อใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างมีเป้าหมาย (4) การเปลี่ยนแปลงด้านบวก การเริ่มต้นชีวิตใหม่และความหวัง หมายถึงการที่ผู้ติดเชื้อปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตโดยคำนึงถึงสุขภาพกายและจิตใจของตนเองเป็นหลัก ลงมือทำสิ่งที่เป็นประโยชน์เพื่อผู้อื่นและเรียนรู้การเป็นผู้ให้ (5) การรับรู้คุณค่าและความหมายจากการเป็นผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ โดยประสบการณ์การติดเชื้อทำให้ผู้ติดเชื้อตระหนักในคุณค่าของชีวิตและตระหนักถึงด้านบวกของการเป็นผู้ติดเชื้อข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้ทำให้เข้าใจถึงประสบการณ์และการรับรู้ความหมายในชีวิตของผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ และสามารถนำไปเป็นข้อมูลพื้นฐานในการพัฒนารูปแบบการให้การปรึกษาเชิงจิตวิทยาเพื่อเพิ่มความหมายและคุณภาพในชีวิตให้แก่ผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์