วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ศึกษาการเปิดรับสื่อละครโทรทัศน์ การรู้เท่าทันสื่อ และความคิดเห็นต่อความนิยมทางเพศ และการเลียนแบบพฤติกรรมชายรักชายของเยาวชนในกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา ภายใต้สังกัด สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 400 คน มีแบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย สถิติที่ใช้แบ่งออกเป็น 2 ประเภทคือ สถิติพรรณนา ได้แก่ การหาค่าร้อยละ การหาค่าเฉลี่ย เป็นต้น และสถิติอ้างอิง ได้แก่ การหาค่า T-test, Pearson’s product moment correlation, multiple regression, path analysis เป็นต้น ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีการเปิดรับสื่อละครโทรทัศน์อยู่ในระดับต่ำ การรู้เท่าทันสื่ออยู่ในระดับปานกลาง ความคิดเห็นต่อความนิยมทางเพศอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณารายละเอียดแล้วพบว่า กลุ่มตัวอย่างมองว่าเยาวชนในปัจจุบันมักให้คุณค่ากับความนิยมทางเพศ โดยการยอมรับ และเปิดเผยตนเองมากขึ้นอยู่ในระดับสูง โดยเปิดเผยผ่านบุคลิกลักษณะ ความคิดเห็นต่อการเลียนแบบอยู่ในระดับปานกลาง โดยจะเลียนแบบทรงผม และการแต่งกายจากนักแสดงชายในละครโทรทัศน์ อีกทั้งประเภทโรงเรียนที่แตกต่างกันมีการเปิดรับสื่อละครโทรทัศน์แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 นอกจากนี้ยังพบว่า การเปิดรับละครโทรทัศน์ การรู้เท่าทันสื่อ และความคิดเห็นต่อความนิยมทางเพศ เป็นตัวแปรที่มีความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของความคิดเห็น ต่อการเลียนแบบพฤติกรรมชายรักชายของเยาวชน โดยการเปิดรับสื่อละครโทรทัศน์ และการรู้เท่าทัน สื่อเป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลทางตรงในการอธิบายความคิดเห็นต่อการเลียนแบบพฤติกรรมชายรักชาย ส่วนความคิดเห็นต่อความนิยมทางเพศเป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลทางตรงและทางอ้อม ในการอธิบายความคิดเห็นต่อการเลียนแบบพฤติกรรมชายรักชาย