วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

เอ็นไขว้หน้าข้อเข่าฉีกขาดเป็นการบาดเจ็บที่พบได้บ่อยในกลุ่มนักกีฬา ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสาเหตุของการเกิดยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่มีปัจจัยภายในที่สำคัญและอาจมีส่วนเกี่ยวข้องคือ การเปลี่ยนแปลงของรหัสพันธุกรรมในตัวผู้ป่วยเอง ซึ่งการศึกษาในครั้งนี้ได้ให้ความสนใจในเกิดการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมของยีน matrix metalloproteinase-3 (MMP-3) เอนไซม์ MMP-3 นี้ทำหน้าที่ในการสลาย extracellular matrix และอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเกิดเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าฉีกขาดได้ การเกิดการเปลี่ยนแปลงของยีน MMP-3 นั้นมีผลต่อการแสดงออกของยีน MMP-3 ดังนั้นจึงทำการศึกษาเพื่อหาความสัมพันธ์ของการเกิดการเปลี่ยนแปลงของยีน MMP-3 ร่วมกับการเกิดเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าฉีกขาด ซึ่งการศึกษาในครั้งนี้ได้ทำการศึกษาในกลุ่มผู้ป่วยเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าฉีกขาดอายุระหว่าง 20 - 40 ปีจำนวน 100 ราย และกลุ่มควบคุมที่ไม่เคยมีประวัติของการบาดเจ็บของข้อเข่ามาก่อน มีอายุอยู่ระหว่าง 18 - 28 ปีจำนวน 100 ราย ตัวอย่างทั้งหมดถูกนำมาศึกษาวิเคราะห์ความหลากหลายทางพันธุกรรมของยีน MMP-3 ที่ตำแหน่ง -1612 จากนั้นจึงนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติโดยใช้ Chi square test ซึ่งผลที่ได้แสดงให้เห็นว่า กลุ่มผู้ป่วยเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าขาดที่เกิดจากการกระแทกนั้นมีความสัมพันธ์กับการเกิดการเปลี่ยนแปลงของยีน คือ 5A+ (5A/5A, 5A/6A): ร้อยละ 37.5 ต่อ ร้อยละ 20 เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มผู้ป่วยที่มีสาเหตุการขาดของเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าที่ไม่ได้เกิดจากการกระแทก (P=0.02) และในระดับอัลลีลพบว่ามีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของอัลลีล 6A และ 5A ระหว่างกลุ่มผู้ป่วย 2 กลุ่มที่มีสาเหตุของการขาดของเอ็นไขว้หน้าที่แตกต่างกัน (6A: ร้อยละ 81.2 ต่อ ร้อยละ 89.1 5A ร้อยละ18.8 ต่อ ร้อยละ 10.9 P=0.01) ซึ่งอัลลีล 5A พบได้มากในกลุ่มผู้ป่วยเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าขาดที่มีสาเหตุมาจากการกระแทก ผลการศึกษาอาจสรุปได้ว่ายีน MMP-3 น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเกิดเอ็นไขว้หน้าข้อเข่าฉีกขาด