วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ที่มา อัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยวิกฤตที่มีภาวะไตวายฉับพลันยังคงสูงอยู่ในปัจจุบันแม้จะมีความก้าวหน้าในด้านการรักษาทดแทนไต สาเหตุหนึ่งอาจเนื่องมาจากผู้ป่วยที่มีภาวะไตวายฉับพลันมีอาการรุนแรงมากแล้วจึงได้รับการรักษาทดแทนไตโดยอาศัยข้อบ่งชี้ในปัจจุบัน ซึ่งช้าเกินไป การเริ่มต้นให้การรักษาทดแทนไตเร็วขึ้นน่าจะช่วยให้อัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยลดลง มีการศึกษาที่แสดงว่าระดับเอ็นกาลในเลือดสามารถตรวจพบได้ในผู้ป่วยที่มีภาวะไตวายฉับพลันได้เร็วกว่าการวินิจฉัยด้วย RIFLE โดยมีความแม่นยำที่สูงรวมทั้งยังสัมพันธ์กับความรุนแรงของภาวะไตวายฉับพลันด้วย ผู้วิจัยจึงทำการศึกษาเพื่อใช้ระดับ NGAL ในเลือดในการทำนายการได้รับการรักษาทดแทนไตในผุ้ป่วยวิกฤตที่มีภาวะไตวายฉับพลัน วิธีการศึกษา การศึกษานี้ทำในผู้ป่วยวิกฤตที่มีภาวะไตวายฉับพลันตาม RIFLE ระยะ I หรือ F จำนวน 47 ราย ซึ่งได้รับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤต รพ. จุฬาลงกรณ์ ได้ทำการตรวจเลือดเพื่อวัดระดับเอ็นกาลด้วยเทคนิค ELISA รวมถึงข้อมูลทางคลีนิกและผลตรวจทางห้องปฎิบัติการ ติดตามผู้ป่วยไปจนกว่าจะมีข้อบ่งชี้การได้รับการรักษาทดแทนไตภายเป็นระยะเวลา 7 วัน ผลการศึกษา ระดับเอ็นกาลในเลือดของกลุ่มผุ้ป่วยที่ได้รับการรักษาทดแทนไตมีค่าสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ต้องได้รับการรักษาทดแทนไตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จาก ROC curve มี AUC เท่ากับ 0.813, 95%CI 0.66-0.90 และที่ระดับเอ็นกาลในเลือดค่า cut off ที่ 960 ng/mL สามารถทำนายการได้รับการรักษาทดแทนไตได้โดยให้ความไว(sensitivity) เท่ากับร้อยละ 72.2 และให้ความจำเพาะ (specificity) เท่กับร้อยละ 89.6 และให้ positive and negative predictive เท่ากับร้อละ 81.25 และ 83.8 ตามลำดับ สรุปผลการศึกษา ระดับเอ็นกาลในเลือดสามารถใช้เป็น biomarker เพื่อทำนายการได้รับการรักษาทดแทนไตในผู้ป่วยวิกฤตที่มีภาวะไตวายฉับพลันได้ดี โดยอาจพิจารณาใช้ระดับเอ็นกาลที่ 960 นก./มล เพื่อเป็นข้อบ่งชี้ในการติดสินใจเริ่มต้นให้การรักษาทดแทนไตได้เร็วกว่าข้อบ่งชี้ในปัจจุบัน