วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

โรคติดเชื้อดื้อยาในโรงพยาบาลเป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้อัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยในโรงพยาบาลเพิ่มขึ้น ทั้งนี้โรงพยาบาลในกรุงเทพฯ มีจำนวนผู้ป่วยที่เป็นโรคติดเชื้อดื้อยาในโรงพยาบาลค่อนข้างสูง สาเหตุการแพร่กระจายของโรคติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยานั้น เนื่องมาจากการสัมผัสระหว่างบุคลากรทางการแพทย์กับผู้ป่วย เมื่อบุคลากรทำหัตถการกับผู้ป่วยที่มีเชื้อแบคทีเรียดื้อยา จากนั้นย้ายไปทำหัตถการกับผู้ป่วยรายอื่นที่ไม่ได้มีเชื้ออยู่ในร่างกาย โดยที่บุคลากรนั้นยังไม่ได้ล้างมือหรือล้างมือไม่ถูกวิธี ทำให้เกิดโอกาสที่ผู้ป่วยนั้นๆได้รับเชื้อแบคทีเรียดื้อยา ก่อให้เกิดผลเสียต่างๆตามมา เช่น ค่ารักษาที่เพิ่มมากขึ้น และโรคแทรกซ้อนต่างๆ ที่จะเกิดจากเชื้อแบคทีเรียดื้อยา ดังนั้นการลดจำนวนผู้ป่วยที่เป็นโรคติดเชื้อดื้อยาจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง งานวิจัยนี้มุ่งเน้นในการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของโรคติดเชื้อในโรงพยาบาลโดยแบคทีเรียดื้อยาแบบแยกบุคลากรเป็น 3 ประเภท คือ แพทย์ พยาบาล และบุคลากรอื่นๆ (เช่น นักศึกษาแพทย์ นักกายภาพบำบัด เป็นต้น) แบบจำลองทางคณิตศาสตร์นั้นใช้ในการทำนายจำนวนผู้ป่วยในอนาคตโดยอาศัยข้อมูลเบื้องต้นจากโรงพยาบาล โดยแยกผู้ป่วยออกเป็น 3 ประเภท คือ ผู้ป่วยที่ไม่ติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยา ผู้ป่วยที่มีเชื้อแบคทีเรียดื้อยาแฝงอยู่ในร่างกาย และผู้ป่วยที่ติดเชื้อแบคทีเรียดื้อยา จากนั้นทำการเทียบเคียงผลลัพธ์จากแบบจำลองกับข้อมูลจริงที่ได้สำรวจจากทางโรงพยาบาล ซึ่งผลลัพธ์จากแบบจำลองมีความผิดพลาดจากข้อมูลจริงเล็กน้อย และอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้ จึงสามารถนำแบบจำลองไปประยุกต์ใช้กับสถานการณ์จริงได้