วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และเปรียบเทียบการจัดการเรียนการสอนตามแนวคิดการเชื่อมโยงการเรียนการสอนกับการวิจัยในสภาพที่เป็นอยู่และที่พึงประสงค์ตามการรับรู้ของอาจารย์กับนิสิตบัณฑิตศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กลุ่มตัวอย่างคืออาจารย์และนิสิตบัณฑิตศึกษาจาก 6 ภาควิชา จำนวน 100 และ 350 คน โดยใช้วิธีกำหนดโควตาตามสัดส่วนของประชากร เก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติบรรยาย วิเคราะห์แบบการเชื่อมโยงการเรียนการสอนกับการวิจัยตามแนวคิดของ Healey และวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนาม ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) จากการวิเคราะห์การเชื่อมโยงการเรียนการสอนกับการวิจัยตามแนวคิดของ Healey พบว่าสภาพที่เป็นอยู่ บทบาทผู้สอนและผู้เรียนอาจารย์และนิสิตทุกภาควิชามีความคิดเห็นว่าผู้เรียนมีบทบาทเป็นผู้ปฏิบัติมากกว่าเป็นผู้ฟัง ด้านลักษณะการวิจัยที่นำไปใช้อาจารย์ภาควิชาหลักสูตรฯ นิสิตภาควิชาศิลปะฯ และนิสิตภาควิชาการศึกษาตลอดชีวิตมีความคิดเห็นว่าการเรียนการสอนมีการเชื่อมโยงกับการวิจัยแบบเน้นใช้ผลการวิจัย ในขณะที่อาจารย์และนิสิตภาควิชาอื่นมีความคิดเห็นว่าการเรียนการสอนเป็นแบบเน้นกระบวนการวิจัย สำหรับสภาพที่พึงประสงค์ในด้านบทบาทผู้สอนและผู้เรียน อาจารย์และนิสิตทุกภาควิชามีความคิดเห็นว่าผู้เรียนมีบทบาทเป็นผู้ปฏิบัติมากกว่าเป็นผู้ฟัง ในด้านลักษณะการวิจัยที่นำไปใช้ อาจารย์ในทุกภาควิชาและนิสิตส่วนใหญ่ต้องการให้การเรียนการสอนเป็นแบบเน้นที่กระบวนการวิจัย ยกเว้นนิสิตภาควิชาศิลปะฯ ที่ต้องการให้การเรียนเป็นแบบเน้นการใช้ผลการวิจัย 2) เมื่อเปรียบเทียบด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนามเกี่ยวกับการเรียนการสอนตามแนวคิดการเชื่อมโยงการเรียนการสอนกับการวิจัยระหว่างอาจารย์กับนิสิตพบว่าสภาพที่เป็นอยู่อาจารย์กับนิสิตภาควิชาหลักสูตรฯ ภาควิชาวิจัยฯ และภาควิชาเทคโนโลยีฯ มีความคิดเห็นที่ไม่แตกต่างกัน นอกนั้นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 สำหรับสภาพที่พึงประสงค์พบว่าอาจารย์กับนิสิตในทุกภาควิชามีความคิดเห็นที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) จากการวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุนามเปรียบเทียบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเชื่อมโยงการเรียนการสอนกับการวิจัยของอาจารย์ที่ต่างภาควิชากัน และระหว่างนิสิตที่ต่างภาควิชากัน ทั้งในสภาพที่เป็นอยู่และสภาพที่พึงประสงค์พบว่าอาจารย์ทั้ง 6 ภาควิชาและนิสิตทั้ง 6 ภาควิชามีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05